گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

شمارهٔ ۳۵۹

خط جنون به دفتر فرزانگی کشید

جامی

هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید

شمارهٔ ۳۶۰

که به رویم رقم از اشک جگرگون نکشید

جامی

به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

شمارهٔ ۳۶۱

ز گل بی روی تو جز ناله و فریاد نگشاید

جامی

ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

شمارهٔ ۳۶۲

بیدلان را گره از رشته جان نگشاید

جامی

بر من از خوی تو هر چند که بی داد رود

شمارهٔ ۳۶۳

چون رخ خوب تو بینم همه از یاد رود

جامی

نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

شمارهٔ ۳۶۴

از شیشه تا درست بود باده چون رود

جامی

آنچه از آتش غم با دل غمناک رود

شمارهٔ ۳۶۵

گر برآرم دم ازان دود بر افلاک رود

جامی

در چمن یارم چو با آن لطف و بالا می رود

شمارهٔ ۳۶۶

سرو را پای و صنوبر را دل از جا می رود

جامی

بر رخ زردم نه اشک است این که گلگون می رود

شمارهٔ ۳۶۷

شد دلم ریش از غمت وز ریش دل خون می رود

جامی

آن ترک شوخ بین که چه مستانه می رود

شمارهٔ ۳۶۸

شهری اسیر کرده سوی خانه می رود

جامی

دوستان بازم عجب کاری فتاد

شمارهٔ ۳۶۹

دل به دام عشق خون خواری فتاد

جامی

گر کار دل عاشق با کافر چین افتد

شمارهٔ ۳۷۰

به زانکه به بدخویی بی رحم چنین افتد

جامی

اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

شمارهٔ ۳۷۱

ز چاک سینه چون آتش جهد در بسترم افتد

جامی

چشمم از گریه چو در ورطه خون می افتد

شمارهٔ ۳۷۲

راز پنهان دل از پرده برون می افتد

جامی

تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی افتد

شمارهٔ ۳۷۳

که از شوق تو گل را چاک در دامن نمی افتد

جامی

روی تو آفتاب را ماند

شمارهٔ ۳۷۴

لعل تو شهد ناب را ماند

جامی

اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

شمارهٔ ۳۷۵

عجب گر هیچ کس را در جهان دل بلکه دین ماند

جامی

شد خیال آن خط از دل وان رخ مهوش بماند

شمارهٔ ۳۷۶

دود زود از خانه بیرون رفت لیک آتش بماند

جامی

یار رفت از چشم و در دل خارخار او بماند

شمارهٔ ۳۷۷

بر جگر صد داغ حسرت یادگار او بماند

جامی

مرا ز مایه سودا امید سود نماند

شمارهٔ ۳۷۸

که یار با من شیدا چنان که بود نماند

جامی

گرچه پیش تو مرا هیچ ره و روی نماند

شمارهٔ ۳۷۹

روی من جز پی اقبال تو هر سوی نماند

جامی

خاطر خوبان به صید اهل دل مایل نماند

شمارهٔ ۳۸۰

یا دل بی حاصل ما عشق را قابل نماند

جامی

کسی کو شب به بالین من بیمار می گردد

شمارهٔ ۳۸۱

دلش از ناله های زار من افگار می گردد

جامی

نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

شمارهٔ ۳۸۲

که می ترسم دلش ز اندوه من اندوهگین گردد