شعرِ فارسی

ز نعل مرکب تو بر زمین نشان دیدن

شمارهٔ ۷۸۳

خجسته تر که مه نو بر آسمان دیدن

مرا تا کی ز کشتن بیم کردن

شمارهٔ ۷۸۴

خوشا پیش تو جان تسلیم کردن

بخش ۳۳ - طلب کردن امت عیسی علیه‌السلام از امرا کی ولی عهد از شما کدامست

بعد ماهی خلق گفتند ای مهاناز امیران کیست بر جایش نشان

برون ران ای سوار شوخ و قلب صد سپه بشکن

شمارهٔ ۷۸۵

برافکن برقع از رخسار و قدر مهر و مه بشکن

بیا وز لب لعل جامم بگردان

شمارهٔ ۷۸۶

دل از باده لعل فامم بگردان

شدم بهر تو خاک راه خوبان

شمارهٔ ۷۸۷

یکی زین سو خرام ای شاه خوبان

هر چند بینی عالمی صید کمند خویشتن

شمارهٔ ۷۸۸

چندین جفاکاری مکن با دردمند خویشتن

آمدم در دل اساس عشق محکم هم چنان

شمارهٔ ۷۸۹

با غمت جان بلا فرسوده همدم هم چنان

چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

شمارهٔ ۷۹۰

رسد به عرش نفیرم ز تنگنای جهان

پرده ز رخ برفکن جامه جان چاک کن

شمارهٔ ۷۹۱

طرفه کله برشکن تاج سران خاک کن

مگر وزید نسیمی ز سرو سیمبر من

شمارهٔ ۷۹۲

که باز شعله برآورد آتش جگر من

تو جان پاکی سر به سر نی آب و خاک ای نازنین

شمارهٔ ۷۹۳

والله ز جان هم پاک تر روحی فداک ای نازنین

با این جمال همدم مستان عشق شو

شمارهٔ ۷۹۴

یک بار الست گوی و هزاران بلی شنو

بخش ۳۴ - منازعت امرا در ولی عهدی

یک امیری زان امیران پیش رفتپیش آن قوم وفا اندیش رفت

تا خم چرخ کهن باشد و جام مه نو

شمارهٔ ۷۹۵

بهر جامی بودم خرقه به خمخانه گرو

ای به دلم گرفته جا دمبدم از نظر مرو

شمارهٔ ۷۹۶

مرهم سینه چون تویی مردم دیده هم تو شو

یشهد الله اینما یبدو

شمارهٔ ۷۹۷

انه لا اله الا هو

شبی چون مه نمودی روی نیکو

شمارهٔ ۷۹۸

برآمد نعره از انجم که ما هو

ز هر سو بدانند و رویت نکو

شمارهٔ ۷۹۹

حماک الله ای دوست من کل سو

دلا کام از لبش با چشم تر جو

شمارهٔ ۸۰۰

والا لم تجد ما کنت ترجو

گر سرم خاک گشت بر در تو

شمارهٔ ۸۰۱

باد جانا سعادت سر تو

چون نیست بخت آنکه من یک دم شوم همراز تو

شمارهٔ ۸۰۲

با دیگران می کن سخن تا بشنوم آواز تو

زینسان که خو گرفت دلم با وصال تو

شمارهٔ ۸۰۳

وای من آن زمان که نبینم جمال تو

شاه خوبانی و ترکان خطا هندوی تو

شمارهٔ ۸۰۴

سرکشان را طوق گردن حلقه گیسوی تو