گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۰

امروز گزافی ده آن باده نابی رابرهم زن و درهم زن این چرخِ شَتابی را

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۱

ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین راآن راه زن دل را آن راه بر دین را

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۲

معشوقه به سامان شد تا باد چنین باداکفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۳

ای یار قمرسیما ای مطرب شکرخاآواز تو جان افزا تا روز مشین از پا

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۴

چون گل همه تن خندم نه از راه دهان تنهازیرا که منم بی‌من با شاهِ جهان تنها

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۵

از بهر خدا بنگر در رویِ چو زر جاناهر جا که روی ما را با خویش ببر جانا

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۶

ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعناپیوسته چنین بادا چون شیر و شکر با ما

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۷

جانا سر تو یارا مگذار چنین ما راای سرو روان بنما آن قامت بالا را

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۸

شاد آمدی ای مه‌رو ای شادیِ جان شاد آتا بود چنین بودی تا باد چنان بادا

مولانا

غزل شمارهٔ ۸۹

یک پند ز من بشنو خواهی نشوی رسوامن خمره‌ی افیونم زنهار سرم مگشا

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۰

ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جاناهم محرم عشق تو هم محرم تو جانا

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۱

در آب فکن ساقی بط زاده آبی رابشتاب و شتاب اولی مستان شبابی را

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۲

زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالازهی قدر و زهی بدر تبارک و تعالی

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۳

میندیش میندیش که اندیشه گری‌هاچو نفطند بسوزند ز هر بیخ تری‌ها

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۴

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایاچه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۵

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایاچه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۶

لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالاتا از لب دلدار شود مست و شکرخا

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۷

رفتم به سوی مصر و خریدم شکری راخود فاش بگو یوسف زرّین کمری را

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۸

ای از نظرت مست شده اسم و مسمّاای یوسف جان گشته ز لب‌هات شکرخا

مولانا

غزل شمارهٔ ۹۹

دلارام نهان گشته ز غوغاهمه رفتند و خلوت شد برون آ

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۰

بیا ای جان نو داده جهان راببر از کار عقل کاردان را

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱

بسوزانیم سودا و جنون رادرآشامیم هر دم موج خون را

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲

سلیمانا بیار انگشتری رامطیع و بنده کن دیو و پری را

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳

دل و جان را در این حضرت بپالاچو صافی شد رود صافی به بالا