گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۸

من ناحیة الوصال هبت نفحاتفارتاح فؤادنا لشم الفوحات

جامی

شمارهٔ ۹

توحید حق ای خلاصه مخترعاتباشد به سخن یافتن از ممتنعات

جامی

شمارهٔ ۱۰

یک ذره ز ذرات جهان پیدا نیستکز نور تو لمعه ای در آن پیدا نیست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۱ - پرسیدن شیر از سبب پای واپس کشیدن خرگوش

شیر گفتش تو ز اسباب مرضاین سبب گو خاص کاینستم غرض

جامی

شمارهٔ ۱۱

همسایه و همنشین و همره همه اوستدر دلق گدا و اطلس شه همه اوست

جامی

شمارهٔ ۱۲

در صورت آب و گل عیان غیر تو کیستدر خلوت جان و دل نهان غیر تو کیست

جامی

شمارهٔ ۱۳

بر شکل بتان رهزن عشاق حق استلا بلکه عیان در همه آفاق حق است

جامی

شمارهٔ ۱۴

زین پیش برون ز خویش پنداشتمتدر غایت سیر خود گمان داشتمت

جامی

شمارهٔ ۱۵

کردم توبه شکستیش روز نخستچون بشکستم به توبه ام خواندی چست

جامی

شمارهٔ ۱۶

آن کس که لبت دید تو را جان گفته ستوان کس که رخت مهر درخشان گفته ست

جامی

شمارهٔ ۱۷

قرب تو به اسباب و علل نتوان یافتبی سابقه فضل ازل نتوان یافت

جامی

شمارهٔ ۱۸

سوفسطایی که از خرد بی خبر استگوید عالم خیالی اندر گذر است

جامی

شمارهٔ ۱۹

راهی ست ز حق به خلق بس روشن و راستراهی ست ز خلق سوی حق پر کم و کاست

جامی

شمارهٔ ۲۰

روزم به غم جهان فرسوده گذشتشب در هوس بوده و نابوده گذشت

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۲ - نظر کردن شیر در چاه و دیدن عکس خود را و آن خرگوش را

چونک شیر اندر بر خویشش کشیددر پناه شیر تا چه می دوید

جامی

شمارهٔ ۲۱

نی بر دل ما ز هیچ یاری باری ستنی بر دل هیچ کس ز ما آزاری ست

جامی

شمارهٔ ۲۲

باز آ که عظیم دردناکم ز غمتپیراهن صبر کرده چاکم ز غمت

جامی

شمارهٔ ۲۳

مسکین دل من بر آتش عشق گداختواندر طلب تو نقد هستی درباخت

جامی

شمارهٔ ۲۴

با زلف تو نافه را سر مسکینی ستبا روی تو ماه رسته از خودبینی ست

جامی

شمارهٔ ۲۵

بی تاب شد از تب ورق نسرینتبی آب ز تبخاله لب شیرینت

جامی

شمارهٔ ۲۶

فارقت و لاحبیب لی الا انتاحباب چنین کنند احسنت احسنت

جامی

شمارهٔ ۲۷

هر دیده که روزی به جمالت نگریستچون از تو جدا ماند چرا خون نگریست

جامی

شمارهٔ ۲۸

افسوس که دلبر پسندیده برفتدامن ز کفم چو عمر درچیده برفت

جامی

شمارهٔ ۲۹

ای سرو سهی که کس به پایت ننشستدر سایه قد دلربایت ننشست