گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۱۳۰

یار دروغ وعده بیباک من کجاستشادی رسان خاطر غمناک من کجاست

جامی

شمارهٔ ۱۳۱

آنکه گل را غیرت از لطف تن او خاسته ستچاک جیب غنچه از پیراهن او خاسته ست

جامی

شمارهٔ ۱۳۲

جمال عشق قدیم است و مابقی محدثمجال دخل ندارد خرد درین مبحث

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۰ - تفسیر بیت حکیم سنائی رضی‌ الله عنه «آسمانهاست در ولایتِ جان، کارفرمای آسمان جهان» «در ره روح پست و بالاهاست، کوههای بلند و دریاهاست»

غیب را ابری و آبی دیگرستآسمان و آفتابی دیگرست

جامی

شمارهٔ ۱۳۳

مرا نیست بر خوردن باده باعثبجز غفلت از عالم پر حوادث

جامی

شمارهٔ ۱۳۴

می کند عشق تو تاراج دل و دین الغیاثمی برد صبر و قرار از جان غمگین الغیاث

جامی

شمارهٔ ۱۳۵

یار اگر در بست بر رویت چه باشی در حرجصبرکن سر بر درش کالصبر مفتاح الفرج

جامی

شمارهٔ ۱۳۶

چنین که سالک ما می نهد قدم کج مجهزار مرحله افزون بود ازو تا حج

جامی

شمارهٔ ۱۳۷

به مهر و ماه فلک کودکیست بازی سنجکه کرده است به بازی ترازو از نارنج

جامی

شمارهٔ ۱۳۸

ای ز تو قیل و قال ما همه هیچفهم و وهم و خیال ما همه هیچ

جامی

شمارهٔ ۱۳۹

قد بدا نور فالق الاصباحاسفر الصبح اطفی ء المصباح

جامی

شمارهٔ ۱۴۰

هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخگاه از بت فرخار و گه از لعبت خلخ

جامی

شمارهٔ ۱۴۱

برآ به پای خرد گرد آن برآمده کاخدرآی در حرم انس قدسیان گستاخ

جامی

شمارهٔ ۱۴۲

می رسد از دولت عشقم مددبنده عشقم ز ازل تا ابد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۱ - در معنی این حدیث کی اغتنموا برد الربیع الی آخره

گفت پیغامبر ز سرمای بهارتن مپوشانید یاران زینهار

جامی

شمارهٔ ۱۴۳

خوش آن که شد به دلی از مضیق حرص آزادمقیم کنج قناعت درین خراب آباد

جامی

شمارهٔ ۱۴۴

زاده عشقی هم ازو خواه زادباش بدو شاد و ازو جو رشاد

جامی

شمارهٔ ۱۴۵

نام خود را عاشق صادق کنم سویت سوادتا چو خوانی نامه رویت بنگرم از چشم صاد

جامی

شمارهٔ ۱۴۶

آنان که دست رد به رخ ما نهاده اندبر ما زبان طعن و ملامت گشاده اند

جامی

شمارهٔ ۱۴۷

آنان که در فسون محبت فسانه اندهر جا روند تیر بلا را نشانه اند

جامی

شمارهٔ ۱۴۸

لعل لب تو اشک مرا خون ناب کردزان شیشه های سبز فلک پر شراب کرد

جامی

شمارهٔ ۱۴۹

جلوه گل رخت از طره چون سنبل کردکجه هندوی زلف کچه بازت گل کرد

جامی

شمارهٔ ۱۵۰

هر کس که سود چهره به راه تو سود کرددر روی تو جمال ازل را سجود کرد

جامی

شمارهٔ ۱۵۱

دوش در حلقه زلف تو دلم جا می کردهردم از هر شکن آن گرهی وامی کرد