گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۵ - نصحیت کردن زن مر شوی را کی سخن افزون از قدم و از مقام خود مگو لم تقولون ما لا تفعلون کی این سخن‌ها اگرچه راستست این مقام توکل ترا نیست و این سخن گفتن فوق مقام و معاملهٔ خود زیان دارد و کبر مقتا عند الله باشد

زن برو زد بانگ کای ناموس کیشمن فسون تو نخواهم خورد بیش

جامی

شمارهٔ ۲۸۳

گرچه سوزد دل پروانه ز سودای چراغنکند پیش مه روی تو پروای چراغ

جامی

شمارهٔ ۲۸۴

به ساعد تا نهاد آن سیمبر داغدلی دارم ز دستش داغ بر داغ

جامی

شمارهٔ ۲۸۵

چند سوال ای پسر که چیست تصوفتصفیه کن خاطر از غبار تکلف

جامی

شمارهٔ ۲۸۶

آن تهیدست چه خوش گفت می لعل به کفکه خوش آن کس که به می حاصل خود کرد تلف

جامی

شمارهٔ ۲۸۷

به از کدورت زهد ریاست باده صافبیار باده که بالای طاعت است انصاف

جامی

شمارهٔ ۲۸۸

زهی دهان تو کام شکرلبان شگرفشکار چشم تو حوران قاصرات الطرف

جامی

شمارهٔ ۲۸۹

میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاقبا قد خم گشته طاقم زیر این نیلی رواق

جامی

شمارهٔ ۲۹۰

چون جمال خود هم اندر خود تماشا کرد عشقرفت و نام عاشق و معشوق پیدا کرد عشق

جامی

شمارهٔ ۲۹۱

بیا ای آرزوی جان عاشقدوای درد بی درمان عاشق

جامی

شمارهٔ ۲۹۲

هر خزان آیدم از رنگ رزان بوی فراقزرد شد رویم ازین غم که سیه روی فراق

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۶ - نصیحت کردن مرد مر زن را کی در فقیران به خواری منگر و در کار حق به گمان کمال نگر و طعنه مزن در فقر و فقیران به خیال و گمان بی‌نوایی خویشتن

گفت ای زن تو زنی یا بوالحزنفقر فخر آمد مرا بر سر مزن

جامی

شمارهٔ ۲۹۳

ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملکدر رقص بر ترانه تسبیح شان فلک

جامی

شمارهٔ ۲۹۴

در نعت بقا نیست کسی با تو مشارکوجه تو بود باقی و باقی همه هالک

جامی

شمارهٔ ۲۹۵

مراست از تب عشق تو جان آتشناکحبیبی انت طبیبی ولا طبیب سواک

جامی

شمارهٔ ۲۹۶

بیا ای ز سر تا قدم جان پاکز هر تن خطاب تو روحی فداک

جامی

شمارهٔ ۲۹۷

ای خط و لب تو را به هم نزدیکخضر و آب بقا به هم نزدیک

جامی

شمارهٔ ۲۹۸

محتسب در دست سنگ انداخت در خمخانه چنگوای رندان گر درآید پای خم می به سنگ

جامی

شمارهٔ ۲۹۹

قد راقنی جمالک یا راکب الجملانزل فان حبک بالقلب قد نزل

جامی

شمارهٔ ۳۰۰

حادی عشق اگر راز تو گوید به جبلباشد از نقص جبل گر نکند رقص جمل

جامی

شمارهٔ ۳۰۱

ساقیا خیز کز محول حالروز عشرت نهاد روبه زوال

جامی

شمارهٔ ۳۰۲

مرا تا کی جگرخون داری ای دلسرشکم را جگرگون داری ای دل

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۷ - در بیان آنک جنبیدن هر کسی از آنجا کی ویست هر کس را از چنبرهٔ وجود خود بیند تابهٔ کبود آفتاب را کبود نماید و سرخ سرخ نماید چون تابه‌ها از رنگها بیرون آید سپید شود از همه تابه‌های دیگر او راست‌گوتر باشد و امام باشد

دید احمد را ابوجهل و بگفتزشت نقشی کز بنی هاشم شکفت

جامی

شمارهٔ ۳۰۳

دارد آن سرو گل اندام معنبر کاکلهرچه دارند بتان یکسر و بر سر کاکل