گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۳۰۴

شدم در گوشه میخانه محرمگرفتم گوشه ای از جمله عالم

جامی

شمارهٔ ۳۰۵

چون ز فیض رشحات نم باران قدمسربرافراخت نی از خاک نیستان عدم

جامی

شمارهٔ ۳۰۶

ایها الساقی ادر کأس المدامچند داری دورم از می تلخکام

جامی

شمارهٔ ۳۰۷

صبح است و از خمار شبم مانده تلخکامهات الصبوح صبحک الله یا غلام

جامی

شمارهٔ ۳۰۸

بر اوج حسن روی تو ماهی بود تمامماهیت جمال تو اینست والسلام

جامی

شمارهٔ ۳۰۹

بنشین دمی که پیش رخت زاریی کنمبا طره تو شرح گرفتاریی کنم

جامی

شمارهٔ ۳۱۰

من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوامکشم عنان ارادت ز نقل باده و جام

جامی

شمارهٔ ۳۱۱

امر علی بالیات الخیاموابکی علیها بکاء الغمام

جامی

شمارهٔ ۳۱۲

که گوید سلام من مستهامبه جانان که کرده ست در جان مقام

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۸ - مراعات کردن زن شوهر را و استغفار کردن از گفتهٔ خویش

زن چو دید او را که تند و توسنستگشت گریان گریه خود دام زنست

جامی

شمارهٔ ۳۱۳

بی تو دارم ز جدا مردن بیمروی بنما که کنم جان تسلیم

جامی

شمارهٔ ۳۱۴

به چشم تو زینسان که صیدی حقیرمکی از غمزه سازی مشرف به تیرم

جامی

شمارهٔ ۳۱۵

وه که از پای درافکند غم آن پسرمچه بلا بود که پیرانه سرآمد به سرم

جامی

شمارهٔ ۳۱۶

به خاک درت ریخت اشک امشبمبرآمد به اوج شرف کوکبم

جامی

شمارهٔ ۳۱۷

دادیم دست چو دیدی به ره خود پستمتا نیفکندیم از پا نگرفتی دستم

جامی

شمارهٔ ۳۱۸

چون تاب نیاری که به تو دیده فروزمآن به که به مژگان ز رخت دیده بدوزم

جامی

شمارهٔ ۳۱۹

ایستاده به سر از آه دمادم دودممن همانا شده از آه الف ممدودم

جامی

شمارهٔ ۳۲۰

نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسمدارم امید که مبذول بود ملتمسم

جامی

شمارهٔ ۳۲۱

نشان پای سگانت که بر زمین بینمبرآسمان شرف هست عقد پروینم

جامی

شمارهٔ ۳۲۲

خیزید حریفان که به میخانه درآییمسلخ رمضان است به می روزه گشاییم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۱۹ - در بیان این خبر کی انهن یغلبن العاقل و یغلبهن الجاهل

گفت پیغامبر که زن بر عاقلانغالب آید سخت و بر صاحب دلان

جامی

شمارهٔ ۳۲۳

شدم به باغ که کنج فراغتی جویمغمت ز پرده دل خیمه زد به پهلویم

جامی

شمارهٔ ۳۲۴

ز سجده ای که نباشد در ابرویت رویمبه پیشت از خوی خجلت جبین همی شویم

جامی

شمارهٔ ۳۲۵

دردا که درآمد به درت پای به سنگمشد پای گذشتن ز سر کوی تو لنگم