گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۳۲۶

چو دست بی تو بدین چشم اشکبار برمبه آستین ز مژه در شاهوار برم

جامی

شمارهٔ ۳۲۷

گناه عشق بتان گرچه ساخت نامه سیاهمبس است خط عذار تو عذرخواه گناهم

جامی

شمارهٔ ۳۲۸

چهره زرد ز خون بسته جگر ته به تهمسرخرویی بجز این نیست ز بخت سیهم

جامی

شمارهٔ ۳۲۹

ای نوجوان که دل به کمند تو بسته امرحمی نما که پیر و ضعیف و شکسته ام

جامی

شمارهٔ ۳۳۰

دیده از جلوه بتان بستیمدر ببستیم و از بلا رستیم

جامی

شمارهٔ ۳۳۱

شب که سر از حلقه سلک سگانت برزنمطوقدار حلقه دم باد از ایشان گردنم

جامی

شمارهٔ ۳۳۲

عید فطر است بیا تا به می افطار کنیمعیدگه خاک در خانه خمار کنیم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۰ - تسلیم کردن مرد خود را به آنچ التماس زن بود از طلب معیشت و آن اعتراضِ زن را اشارات حق دانستن. به نزد عقلِ هر داننده ای هست، که با گردنده گرداننده ای هست

مرد زان گفتن پیشمان شد چنانکز عوانی ساعت مردن عوان

جامی

شمارهٔ ۳۳۳

نی ماه منظری که نظربازیی کنمدر پایش اوفتاده سرافرازیی کنم

جامی

شمارهٔ ۳۳۴

خوش آنکه روی توبینم در اضطراب شومچو ذره رقص کنان محو آفتاب شوم

جامی

شمارهٔ ۳۳۵

به دل دردی عجب دارم نمی دانم که چون گریمدلا خون شو که تا بر درد خود یک لحظه خون گریم

جامی

شمارهٔ ۳۳۶

یار ما یار دگر کرد چه تدبیر کنیمقصه مشکل خود پیش که تقریر کنیم

جامی

شمارهٔ ۳۳۷

برخیز تا به عزم تماشا برون رویماز تنگنای شهر به صحرا برون رویم

جامی

شمارهٔ ۳۳۸

بی رخت چون به چمن راه کنمسوی گل بنگرم و آه کنم

جامی

شمارهٔ ۳۳۹

هر چند جز فریب و فسونت نیافتمیکدم ز جان خویش برونت نیافتم

جامی

شمارهٔ ۳۴۰

چاره عشق تو صبر است ندانم چه کنمگر توانم بکنم ور نتوانم چه کنم

جامی

شمارهٔ ۳۴۱

ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارمبه مضراب غمت چون چنگ بی جان این فغان دارم

جامی

شمارهٔ ۳۴۲

یار نی روی به گلشن چه کنمجلوه سوری و سوسن چه کنم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۱ - در بیان آنک موسی و فرعون هر دو مسخر مشیت‌اند چنانک زهر و پازهر و ظلمات و نور و مناجات کردن فرعون بخلوت تا ناموس نشکند

موسی و فرعون معنی را رهیظاهر آن ره دارد و این بی رهی

جامی

شمارهٔ ۳۴۳

مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشملطف بالای تو بینم که بلای تو کشم

جامی

شمارهٔ ۳۴۴

از در صومعه آن به که قدم بازکشیمخرقه ها در نظر شاهد طناز کشیم

جامی

شمارهٔ ۳۴۵

در ره تو ز دیده پا کردمخاک پایت به دیده جا کردم

جامی

شمارهٔ ۳۴۶

به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنمکه پیش ابروی تو سجده آرزونکنم

جامی

شمارهٔ ۳۴۷

دی تجربة المداد کردموصف خط تو سواد کردم