گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۳۴۸

نه نگاری که دل و جان به غمش یارکنمعشق او هرچه کند حکم به آن کار کنم

جامی

شمارهٔ ۳۴۹

به عزم کعبه سفر گفتم اختیار کنمبدین بهانه گذر بر دیار یار کنم

جامی

شمارهٔ ۳۵۰

تا کی آرام دل بی خبرانت بینممردم دیده کوته نظرانت بینم

جامی

شمارهٔ ۳۵۱

نمی خواهم که با کس راز آن پیمان گسل گویمخیالش را نشانم پیش و با او راز دل گویم

جامی

شمارهٔ ۳۵۲

به بزم عشق بتان را چو نام می گویمتویی مراد چو ماه تمام می گویم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۲ - سبب حرمان اشقیا از دو جهان کی خسر الدنیا و الآخرة

چون حکیمک اعتقادی کرده استکآسمان بیضه زمین چون زرده است

جامی

شمارهٔ ۳۵۳

بیخود فتم هرجا روان آن قد رعنا بنگرمچون بگذرد خیزم نشان بر خاک ازان پا بنگرم

جامی

شمارهٔ ۳۵۴

چون خرامان قدت ای سرو دلارا بنگرمصد سرت بینم به راه افتاده هر جا بنگرم

جامی

شمارهٔ ۳۵۵

تا کی از گریه پا به گل باشمخرقه رنگین ز خون دل باشم

جامی

شمارهٔ ۳۵۶

خوشا وقتی که از خود رسته باشیمبه وقت بیخودان پیوسته باشیم

جامی

شمارهٔ ۳۵۷

ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانمیکدم ز ساغر می نه مهر بر دهانم

جامی

شمارهٔ ۳۵۸

ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خمدرآن ترانه کنم صوفیانه خود را گم

جامی

شمارهٔ ۳۵۹

زخط سبز خطان سبزه چون کند شادمدهد شکوفه ز موی سفید خود یادم

جامی

شمارهٔ ۳۶۰

برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیمپیش سنان خار غم از گل سپر کنیم

جامی

شمارهٔ ۳۶۱

هر دم از کوی تو خواهم من شیدا برومجان سپارم به سگانت تن تنها بروم

جامی

شمارهٔ ۳۶۲

برون خرام که تا در ره تو خاک شومروا مدار کزین آرزو هلاک شوم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۳ - حقیر و بی‌خصم دیدن دیده‌های حس صالح و ناقهٔ صالح علیه‌السلام را چون خواهد کی حق لشکری را هلاک کند در نظر ایشان حقیر نماید خصمان را و اندک اگرچه غالب باشد آن خصم و یقللکم فی اعینهم لیقضی الله امرا کان مفعولا

ناقه صالح بصورت بد شترپی بریدندش ز جهل آن قوم مر

جامی

شمارهٔ ۳۶۳

کردی ز راندگان در خود شماره امدر کوی تو نه سگ نه گدایم چه کاره ام

جامی

شمارهٔ ۳۶۴

خوش آنکه آینه سان رو به روی آن پسر افتمفروغ حسن ازل بینم و به سجده درافتم

جامی

شمارهٔ ۳۶۵

از نهانخانه وصل تو جدا افتادمبین کجا بودم ازین پیش و کجا افتادم

جامی

شمارهٔ ۳۶۶

گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلمچه کنم قطره خون است نه سنگ است دلم

جامی

شمارهٔ ۳۶۷

ای روشن از فروغ رخت خانه دلمنقد غم تو گنج به ویرانه دلم

جامی

شمارهٔ ۳۶۸

من بسی خوبان عالم دیده امچون تو در عالم کسی کم دیده ام

جامی

شمارهٔ ۳۶۹

روز مردن کز وصال دوستان دل برکنماز همه آسان ولیکن از تو مشکل برکنم