گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۳۷۰

گوهر نایابی و من بهر تو جان می کنمکان تو جان است و چون جان می کنم کان می کنم

جامی

شمارهٔ ۳۷۱

چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرمفروغ شمع فتاده به روزنت نگرم

جامی

شمارهٔ ۳۷۲

عجب دردی ست در جانم که درمانش نمی دانمز آغازش نیم آگاه و پایانش نمی دانم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۴ - در معنی آنک مرج البحرین یلتقیان بینهما برزخ لا یبغیان

اهل نار و خلد را بین هم دکاندر میانشان برزخ لایبغیان

جامی

شمارهٔ ۳۷۳

شب خیالت چو شود پردگی منظر چشمتا سحر از مژه مسمار زنم بر در چشم

جامی

شمارهٔ ۳۷۴

ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندموگر ازمن بپوشی روی از نامت زبان بندم

جامی

شمارهٔ ۳۷۵

مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندمبه قول پند گویان دیده از دیدار بربندم

جامی

شمارهٔ ۳۷۶

چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهموطن چه چیز بود زیستن نمی خواهم

جامی

شمارهٔ ۳۷۷

شب نیست که از شوق رخت زار نمیرمصد ره نشوم زنده و صد بار نمیرم

جامی

شمارهٔ ۳۷۸

آن عید جان کجاست که قربان او شویمدریک نظاره کشته جولان او شویم

جامی

شمارهٔ ۳۷۹

عقل می گفت که چند است صفات تو و چونعشق زد بانگ که سبحانک عما یصفون

جامی

شمارهٔ ۳۸۰

نیست جز رشته جان آن لب باریک و دهانبه شکر خنده گشاید گره از رشته جان

جامی

شمارهٔ ۳۸۱

جان شیرین است گفتم آن دولب گفت آن دهاندر میان جان شیرین سر ما باید نهان

جامی

شمارهٔ ۳۸۲

رفتی و دیده ام به وداع تو خون فشانجان و دل از قفای تو در خاک و خون کشان

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۵ - در معنی آنک آنچ ولی کند مرید را نشاید گستاخی کردن و همان فعل کردن کی حلوا طبیب را زیان ندارد اما بیماران را زیان دارد و سرما و برف انگور را زیان ندارد اما غوره را زیان دارد کی در راهست کی لیغفرلک الله ما تقدم من ذنبک و ما تاخر

گر ولی زهری خورد نوشی شودور خورد طالب سیه هوشی شود

جامی

شمارهٔ ۳۸۳

ای رخ تو جنت اهل یقینلعل تو سرچشمه ماء معین

جامی

شمارهٔ ۳۸۴

خوانی کشیده عشق سزاوار آفرینبسم الله ای حریف گدا خوی ده نشین

جامی

شمارهٔ ۳۸۵

ساقی برآمد ابر بهارانشد سبزه و گل خرم ز باران

جامی

شمارهٔ ۳۸۶

ای در غمت انگشت نما سبحه شمارانزابروی کجت همچو کمان خم چله داران

جامی

شمارهٔ ۳۸۷

عنایتی نکند یار نازنین با منخوش است با همه خونین دلان همین با من

جامی

شمارهٔ ۳۸۸

بیا جانا که تنگ آمد ز هجرانت جهان بر منبه پایت تا کشم جان را گذر دامن کشان بر من

جامی

شمارهٔ ۳۸۹

دارند جمع ما را خوبان مو پریشانخوش باد وقت ایشان چون وقت ما از ایشان

جامی

شمارهٔ ۳۹۰

ای از تو به خون دل رنگین چو گلم دامانبرد از دل من داغت سودای گل اندامان

جامی

شمارهٔ ۳۹۱

گر یار ما را پروای یارانزین گونه باشد ای وای یاران