گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۳۹۲

درین راهم گشادی نیست چندانکه منزل دور و زادی نیست چندان

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۶ - مخلص ماجرای عرب و جفت او

ماجرای مرد و زن را مخلصیباز می جوید درون مخلصی

جامی

شمارهٔ ۳۹۳

امشب افتاده ست شوری در میان عاشقانگویی آن کان نمک شد میهمان عاشقان

جامی

شمارهٔ ۳۹۴

گنج خوشی است کنج خرابات عاشقانخوش دار خویش را به ملاقات عاشقان

جامی

شمارهٔ ۳۹۵

زآب چشم کوهکن کان لاله گون آمد برونلاله ها از سنگلاخ بیستون آمد برون

جامی

شمارهٔ ۳۹۶

مگو چو لب بگشایی که خنده برشکر است ایننه خنده قفل گشادن ز حقه گهر است این

جامی

شمارهٔ ۳۹۷

چون نهم سر در رهت یعنی که خاک پاست اینبگذری فارغ ز من آخر چه استغناست این

جامی

شمارهٔ ۳۹۸

آن نازنین جوان را میل شکار جان بینمشکین خدنگهایش بر عنبرین کمان بین

جامی

شمارهٔ ۳۹۹

بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون منیکی چون لاله با داغ توبیرون و درون من

جامی

شمارهٔ ۴۰۰

بیا بر آستان خود ببین روی نیاز منبود کز یمن اقبالت قبول افتد نماز من

جامی

شمارهٔ ۴۰۱

نیست جز اقرار عشق حاصل گفتار منچهره به خونین رقم حجت اقرار من

جامی

شمارهٔ ۴۰۲

چین در جبین فکنده گذشتی به سوی منزنجیر کرده ای در رحمت به روی من

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۷ - دل نهادن عرب بر التماس دلبر خویش و سوگند خوردن کی درین تسلیم مرا حیلتی و امتحانی نیست

مرد گفت اکنون گذشتم از خلافحکم داری تیغ برکش از غلاف

جامی

شمارهٔ ۴۰۳

بیا ای ساقی گلرخ می گلرنگ گردان کنبه روی گل گل از می مجلس ما را گلستان کن

جامی

شمارهٔ ۴۰۴

تا کی از جان خود جدا بودنبه ازین بودن است نابودن

جامی

شمارهٔ ۴۰۵

ای ز لعل لب تو خون دل منهیچ دل خون مباد چون دل من

جامی

شمارهٔ ۴۰۶

زنی بر دل ز مژگان زخم و داری ابروان پنهانزهی شوخی که تیر اندازی و سازی کمان پنهان

جامی

شمارهٔ ۴۰۷

مه ترکی زبان من نداند فارسی چندانچو گویم بوسه ده مشکل نهد بر فارسی دندان

جامی

شمارهٔ ۴۰۸

خواجه درمانده فرج است و گرفتار گلوفانکحوا بیش نخوانده ست ز قرآن و کلوا

جامی

شمارهٔ ۴۰۹

قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابروکه جز به قبله روی تو نیست ما را رو

جامی

شمارهٔ ۴۱۰

ساقیا خیز که چون داس زر آمد مه نوعید ازان مزرع پرهیز و ورع کرد درو

جامی

شمارهٔ ۴۱۱

آن تندخو که آمد خون ریختن فن اوگر خون من نریزد خونم به گردن او

جامی

شمارهٔ ۴۱۲

تا نموده ست سر از طرف کله کاکل توروز بر کج کلهان کرده سیه کاکل تو

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۸ - تعیین کردن زن طریق طلب روزی کدخدای خود را و قبول کردن او

گفت زن یک آفتابی تافتستعالمی زو روشنایی یافتست