گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۲۶

هر شعله آهی که ز بیمار تو خیزدگردیست که از گرمی رفتار تو خیزد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۲۷

آینه بی یاری سیماب بی حاصل بودپشت بان حیرت چشم اضطراب دل بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۲۸

دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بودبا چاک پیرهن گل صبحم دمیده بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۲۹

در وسعتگه مشرب به رخم واکردندپرده چشم مرا دامن صحرا کردند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۰

نوبهار آمد و گلزار صفایی داردچمن از بلبل و گل برگ و نوایی دارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۱

هر موج خون به سینه مرا تیغ کین زندآن تندخو ز ناز چو چین بر جبین زند

سعدی شیرازی

بخش ۱۸ - حکایت عابد و استخوان پوسیده

شنیدم که یک بار در حله ایسخن گفت با عابدی کله ای

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۲

روبرو گردد چو با آیینه شرمین می شودشوخ من چون گل بیک پیمانه رنگین می شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۳

آنچه با دل چشم آن ترک ستمگر می کندنامسلمانم اگر کافر به کافر می کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۴

نازنینان را شکوه حسن با تمکین کندجوش زینت در پرش طاؤس را رنگین کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۵

هر گه پی بیداد غمت چنگ برآوردیاقوت صفت خون زدل سنگ برآورد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۶

باطنم را روشنی از عشق بی اندازه شدداغ دل چون ماه از پهلوی مهرت تازه شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۷

به مردن کی جدا عاشق از آن بی باک می گرددغبار راه او باشد تنم چون خاک می گردد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۸

چنان از اضطرابم خوش دل آن خودکام می گرددکه از گردیدن حالم به بزمش جام می گردد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۳۹

چنان در سینه آتش عشق آن مست هوس ریزدکه آهم صد نیستان شعله در جیب نفس ریزد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۰

کمندانداز شوخی همچو آن گیسو نمی باشدمسیحا معجزی مانند لعل او نمی باشد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۱

بی قراران ترا تا خلعت جان داده اندغنچه سان صد پیرهن چاک گریبان داده اند

سعدی شیرازی

بخش ۱۹ - گفتار اندر نکوکاری و بدکاری و عاقبت آنها

نکوکار مردم نباشد بدشنورزد کسی بد که نیک افتدش

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۲

گر سری در محفل آن چهره گلناری کشددر چمن از سرو بلبل خط بیزاری کشد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۳

چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آیدکه بوی خونم از هر لاله این بوستان آید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۴

با زخم ما مباد کسی مرهمی کندما را اسیر ننگ غم بی غمی کند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۵

دل از بس سوی رخسار تو باشدنگاهم بوی رخسار تو باشد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۶

دل ز جانانه می تواند شدکعبه بتخانه می تواند شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۴۷

فکر جمعیت مرا خاطر پریشان می کندبی سرو سامان احوالم به سامان می کند