گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جامی

شمارهٔ ۲۵۲

ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آنناگشته مه نو پر نوری ندهد پنهان

جامی

شمارهٔ ۲۵۳

ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهاندر سنبل شبرنگت برگ گل تر پنهان

جامی

شمارهٔ ۲۵۴

ریزد شکر لبت به خط سبز در سخنطوطی که دیده است بدینسان شکر سخن

جامی

شمارهٔ ۲۵۵

بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازینوفا به عهد تو کارم چه کار بهتر ازین

جامی

شمارهٔ ۲۵۶

دلاکرشمه آن شاه نازنینان بینبه سحر و شعبده آشوب پاکدینان بین

جامی

شمارهٔ ۲۵۷

ای تو را روی وفا با دگرانجنگ با ما و صفا با دگران

جامی

شمارهٔ ۲۵۸

خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندانکه شود غنچه گلزار امیدم خندان

جامی

شمارهٔ ۲۵۹

شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهانز قید هستی موهوم خود امان خواهان

جامی

شمارهٔ ۲۶۰

خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و منبه پای سرو و سمن همنشین تو باشی و من

جامی

شمارهٔ ۲۶۱

عجب در عربده ست امروز با من ترک مست منگریبانم به دست او و دامانش به دست من

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱ - سر آغاز

مدتی این مثنوی تأخیر شدمهلتی بایست تا خون شیر شد

جامی

شمارهٔ ۲۶۲

چه کاریست خوش دل به جانان سپردنچو افتد به جان کار دل جان سپردن

جامی

شمارهٔ ۲۶۳

ای ماه که می نپرسی از منزانگاه که می نپرسی از من

جامی

شمارهٔ ۲۶۴

زلفت که رفت رونق مشک سیاه ازومشکین شود نفس چو برآریم آه ازو

جامی

شمارهٔ ۲۶۵

شد وقت گل به باده مرا طیلسان گروبا زاهدان به توبه چه دارم زبان گرو

جامی

شمارهٔ ۲۶۶

ای شده روی زمین زیر زمینم بی توروی بنما که عجب بی دل و دینم بی تو

جامی

شمارهٔ ۲۶۷

ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاهآشوب جان شاه شو و فتنه سپاه

جامی

شمارهٔ ۲۶۸

بر رخت گل گل که تأثیر شراب انداختههست برگی چند گل بر روی آب انداخته

جامی

شمارهٔ ۲۶۹

بود جمله لطف آن زنخدان سادهولی باشد آن غبغب از وی زیاده

جامی

شمارهٔ ۲۷۰

بر سر کویت ز من خشک استخوانی ماندهپیش تیرت یادگار از من نشانی مانده

جامی

شمارهٔ ۲۷۱

بیا ساقی که شد با می پرستان عهد گل تازهفکند آواز بلبل در چمن زین معنی آوازه

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲ - هلال پنداشتن آن شخص خیال را در عهد عمر رضی الله عنه

ماه روزه گشت در عهد عمربر سر کوهی دویدند آن نفر

جامی

شمارهٔ ۲۷۲

ای ز غمزه چشم تو بر جان و دل ناوک زدهدیگری در رشک ازان ناوک که بر هر یک زده

جامی

شمارهٔ ۲۷۳

حلقه زلف را گشاد مدهعمر سوداییان به باد مده