گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۰

گریه مستی شگون دارد حریفان سر کنیدباده گر یک قطره هم باشد که چشمی تر کنید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۱

در هر شکنی آهم لختی زجگر داردزین نخل عجب دارم تا ریشه ثمر دارد

سعدی شیرازی

بخش ۲۲ - در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگان

مدر پرده کس به هنگام جنگکه باشد تو را نیز در پرده ننگ

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۲

دل از عشق مجازی کی مرا مسرور می گرددکه این پروانه دایم گرد شمع طور می گردد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۳

هر کس ز تو چشم کام داردبیچاره خیال خام دارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۴

چشم خودبینی که مست جام زیبایی بودهمچو نرگس بی نصیب از فیض بینایی بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۵

در شب هجران که یادت طاقت از من می برداشک پیغ ام گریبان را بدامن می برد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۶

به گردون آفتاب چون گرد دامن افشاندعبیر نور این فانوس بر پیراهن افشاند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۷

دلم در رقص مانند شرر از ساز می آیدبه بال شعله آواز در پرواز می آید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۸

رفتی و دل در طپش چون طایر بی بال ماندچشم شوقم باز چون نقش پی از دنبال ماند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۷۹

شب که عریان به بر آن شوخ قدح نوشم بودیک بغل نور چو فانوس در آغوشم بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۰

آنانکه جام مهر تو بر سر کشیده اندچون ماه چارده سر از افسر کشیده اند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۱

از باغ رفت و گل خون دایم به جام داردهر غنچه پاره دل بی او به کام دارد

سعدی شیرازی

بخش ۲۳ - حکایت در این معنی

یکی را حکایت کنند از ملوککه بیماری رشته کردش چو دوک

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۲

اگر در گریه خودداری کنم چشمم خطر داردزضبط اشک ترسم این جراحت آب بردارد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۳

طول زلفت کم ز قامت نیست گر سنجی بگوروز و شب میزان چو می آید برابر می شود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۴

بی تو اخگر در درونم از جگر پرکاله بوددل مرا در تشت آتش همچو داغ لاله بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۵

تو آفت دل و جان نزار خواهی شدتو برق خرمن صبر و قرار خواهی شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۶

در این صحرا به گوشم شور محزونی نمی آیدصدای شیون زنجیر مجنونی نمی آید

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۷

سراپا را چو در رخت زمردفام می پیچدبه خود چون تاک سرو از رشک آن اندام می پیچد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۸

امشب زمی چو مجلس دلدار گرم شدبازار گل فروشی رخسار گرم شد

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۸۹

آنانکه میل وصل تو خود کام می کنندآخر ز بوسه صلح به پیغام می کنند

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۹۰

ترک همره رهنمای کوی ماه من بودچشم پوشیدن ز مردم شمع راه من بود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۴۹۱

آه تا برخاست از دل اشک غلتان می شودچون هوا گیرد بخار از بحر باران می شود