گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۳ - شنیدن شیخ ابوالحسن رضی الله عنه خبر دادن ابویزید را و بود او و احوال او

هم چنان آمد که او فرموده بودبوالحسن از مردمان آن را شنود

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۱۵

شمع رویش چو برافروخت ببزم ابداعهمچو انجام در آغاز یکی داشت شعاع

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۱۶

جدا شد از بر من یار گلعذار دریغدریغ از ستم چرخ بیم دار دریغ

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۱۷

ساقی بیا که عمر گران مایه شد تلفدایم نخواهد این در جان ماند در صدف

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۱۸

ای بکوی عافیت برداشته آهنگ عشقبین عقاب عقل را چون صعوه ای در چنگ عشق

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۱۹

نقش دیوان قضا آیتی از دفتر عشقآسمان بی سر و پایی بود از کشور عشق

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۰

دل هیکل توحید است دل مظهر ذات حقدل منبع تجرید است دل مظهر ذات حق

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۱

هان وامگیر رخش طلب یکزمان ز تکتا بگذری ز دانش اسما تو از ملک

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۲

به تیغم گرنمایی سینه صد چاکفوادی یبتغیک القلب یهواک

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۳

ای که ریزی بدل ریشم از آن حقه نمکحقه بازی ز دهان تو بیاموخت فلک

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۴

زدی مشاطهات شانه به سنبلکه میآرد صبا بوی قرنفل

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۴ - رقعهٔ دیگر نوشتن آن غلام پیش شاه چون جواب آن رقعهٔ اوّل نیافت

نامه دیگر نوشت آن بدگمانپر ز تشنیع و نفیر و پر فغان

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۵

چه شوری بود یاران بر سر دلز غم گویی سرشته پیکر دل

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۶

فلک دوران زند بر محور دلوجود هر دو عالم مظهر دل

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۷

ای قامت تو سرو لب جویبار دلوی طلعت تو صورت باغ و بهار دل

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۸

هست در سینه سل بدیده سبلزین طعامی که کرده خصم دغل

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲۹

دهید شیشه صهبای سالخورده بدستمکنون که شیشه تقوای چند ساله شکستم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳۰

ترا چون مهر با غیر است و اسرار نهانی همبرو ارزانی او باد این لطف زبانی هم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳۱

علی صدغ لیلی تهب النسیماز این غصه دل اوفتاده دو نیم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳۲

شد وقت آنکه باز هوای چمن کنمآمد بهار و فکر شراب کهن کنم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳۳

تحمل از غم تو یا ز روزگار کنمبغیر آنکه خورم خون دل چکار کنم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳۴

گرم صدبار می رانی مدامت مدح گو باشماگر خون مرا ریزی که بازت خاک کو باشم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۵ - قصهٔ آنک کسی به کسی مشورت می‌کرد گفتش مشورت با دیگری کن کی من عدوی توم

مشورت می کرد شخصی با کسیکز تردد وا رهد وز محبسی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳۵

فغان که سخت به افسوس می رود ایامنه جام باده به دور و نه دور چرخ به کام