گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۵۸

گیرم نقاب برفکنی از رخ چو ماهکو تاب یک کرشمه و کو طاقت نگاه

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۵۹

از مژه گرچشم مستت دست در خنجر زدهنیست بد مستی عجب زان مست کان ساغر زده

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۰

دل مستمند و حیران بهوای آب و دانهزحرم سرای شاهی بخرابه کرده خانه

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۱

خوشا جانی که جانانش تو باشیخوشادردی که درمانش تو باشی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۲

نه بگویمت که مهری نه بخوانمت که ماهیکه حقیقت تو ناید بعقول ماکماهی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۳

هذ اغزال هلال السمآء مضناکیغد الغزالة فی العشق من حیاراکی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۴

صبا برگو بآن شیرین که گاهیچه باشد گر کنی برمانگاهی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۸ - جواب گفتن مصطفی علیه‌السلام اعتراض کننده را

در حضور مصطفای قندخوچون ز حد برد آن عرب از گفت و گو

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۵

دلا دیریست دور از دلستانیجدا از بارگاه لامکانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۶

پا مانده در گل در سرزمینیجاکرده در دل مهر حبینی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۷

خاک در تو ما را به ز آب زندگانیدر سر هوای سرورت عمریست جاودانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۸

الاقد صاد عقلی بالدلالی بتی شیرین کلامی خردسالی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۶۹

آنچه در مدرسه عمریست که اندوختمیبیکی عشوه ساقی همه بفروختمی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۰

بر قامت تو شد راست دنیای کن فکانیبر تارک تو زیبا است اکلیل من رآنی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۱

تا دل اندر نظر آورده نگار عجبیز اشک خونین برخم کرده نگار عجبی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۲

خوبان همه چو صورت تو دلنشین چو جانیگر گوش حق شنو هست هم اینی و هم آنی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۳

عشق است حیات جاودانی سرمایه عیش و کامرانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۴

ز اشتیاق تو مردم نه پیکی و نه پیامیز هجر جان به لب آمد نه قاصدی نه سلامی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۷۹ - قصهٔ «سُبْحانی، ما اَعْظَمَ شَأْنی» گفتن ابویزید قدّس الله سرّه و اعتراض مریدان و جواب این مر ایشان را نه به طریق گفت زبان بلک از راه عیان

با مریدان آن فقیر محتشمبایزید آمد که نک یزدان منم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۵

الا من مبلغ سلمی سلامیکه در راهش دهم جان گرامی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۶

از غصه دلم خون است در گوشه تنهاییآخر نه مسلمانی است تا چند شکیبایی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۷

الا یا نفس غزتک الامانیچو صنعان تا به کی این خوکبانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۸

مپند ار او نهان و تو عیانیتو در سبحات سبحانی نهانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۷۹

نبود چو ماه روی تو تابنده اخترینامد مثال لعل تو رخشنده گوهری