گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۸۰

نه از لفظ تو پیغامی نه از کلک تو تحریرینه از لعل تو دشنامی نه از نطق تو تقریری

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۸۱

اتی الربیع قیل الهموم بالنغماتیبگیر جام شرابی بنوش آب حیاتی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۸۲

شدم پیر از فراق نوجوانیکه برهم میزند چشمش جهانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۸۳

الا یا جنة لم یحن جانینه تنها جان من جان جهانی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۸۴

ای که با نور خرد نور خدا میجوییخویش بین عکس نظر کن به کجا میپویی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۸۰ - بیان سبب فصاحت و بسیارگویی آن فضول به خدمت رسول علیه‌السلام

پرتو مستی بی حد نبیچون بزد هم مست و خوش گشت آن غبی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۸۵

ای آتش هوای تو در جان عالمیدر عهد تو ندیده کسی عیش خرمی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱ - وله ایضاً

ای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاککوتاه ز دامان تو دست ادراک

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۲ - وله ایضاً

ای از تو بهر چمن بهر گل بوییهر چیزی را بیاد تو یاهویی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۳ - وله ایضاً

برداشته ام دو دست از بهر دعاای شاه دو عالم بنگر سوی گدا

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۴ - وله ایضاً

دلدار چو مغز است و جهان جمله چو پوستناید بنظر مرا بجز جلوه دوست

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۵ - وله ایضاً

ای حاجب ابروی تو هرابروییاز روی تو آب روی هر دلجویی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۶ - وله ایضاً

ماییم ز قید هر دو عالم رستهجز عشق تو بر جمله در دل بسته

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۷ - وله ایضاً

ماییم که آیینه روی شاهیموز سر دل خود بخدا آگاهیم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۸ - وله ایضاً

با غیر علی کیم سرو برگ بودجز نور علی نیست اگر درک بود

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۹ - رباعی بلسان الحقیقة المحمدیه

عالم صفت حسن سراپای من استافلاک وعناصر همه اعضای من است

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۸۱ - بیان رسول علیه السلام سبب تفضیل و اختیار کردن او آن هذیلی را به امیری و سرلشکری بر پیران و کاردیدگان

حکم اغلب راست چون غالب بدندتیغ را از دست ره زن بستدند

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۰ - و له ایضاً

لیکن نه سری که غیر پا پنداریتا آنک آری بدین سخن انکاری

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۱ - و له ایضاً

از فرقت آن سیمتن ماه جبینشد همچو قلم جسم من ز ارحزین

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۲ - رباعی فی حقیقة المحمدیه

ای صبح ازل طلعت روح افزایتای شعله جواله قد و بالایت

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۳ - و له ایضاً

شهروزه شدی و شاه دوران بودیبهروزه شدی لعل بدخشان بودی

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۴ - و له ایضاً

یا من هو نورا عین ایقاظیا من هو روح انفس حفاظ

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱۵ - دوبیتی

ز عشقش سوز در هر سینه بینمغمش را گنج هر گنجینه بینم

حکیم سبزواری

شمارهٔ ۱ - ساقی‌نامه

دگر بارم افتاده شوری به سربه جانم شده آتشی شعله ور