گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۱

ز بیدردان مرا وا می نماید زخم پنهانمکه لبهایش بهم چسبیده از شیرینی جانم

سعدی شیرازی

بخش ۱۸ - حکایت

شنیدم که مردی است پاکیزه بومشناسا و رهرو در اقصای روم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۲

روشن از سوز درون امشب چراغت می کنماز گل داغ ای دل افسرده باغت می کنم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۳

بی تو چون پسته طرب ساخته غمناکترمیک دهن خنده نشانیده به خون تا کمرم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۴

و قمری از فغان خود را دمی بیکار نگذارمبه تن از پیرهن جز یک گریبان وار نگذارم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۵

دهد دل را به سیلاب فنا سیرابی اشکمخورد مژگان به هم چون موج از بی تابی اشکم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۶

درآمد تا در آغوش تمنا آن برو دوشملبالب همچو ماه نو شد از خورشید آغوشم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۷

بسکه با سامان شد از حسن ملیحی دیدنمبر کباب دل نمک پاشد نگه دزدیدنم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۸

کبود از بوسه امشب لعل آن رشک پری دیدمگل شفتالوی این باغ را نیلوفری دیدم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۴۹

فصل بهار اسیر گل و سرو و سوسنمدر دام خود کشیده چو طاؤس گلشنم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۰

دور از تو زبسکه بی دماغمداغ دل شب بود چراغم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۱

فارغ از اندیشه خار کف پا بوده امتا به پشت پاره ای این دشت می پیموده ام

سعدی شیرازی

بخش ۱۹ - حکایت حاتم طائی و صفت جوانمردی او

شنیدم در ایام حاتم که بودبه خیل اندرش بادپایی چو دود

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۲

دلی از فیض یاد عارضش رشک چمن دارمقفس را می کند گلدام طاؤسی که من دارم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۳

خوش آن دم کز جفایش خوشدلی بنیاد می کردمبه این افسون دلش را مایل بیداد می کردم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۴

گرنه از جوش نزاکت بر تنش سنگین بودتار و پود پیرهن از رشته جانش کنم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۵

آن ملاحت راست در مستی ثناگستر لبمشور صد دریاست با هر قطره می بر لبم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۶

بی او ز خون ناب دماغی چو تر کنیمدل را کباب اخگر لخت کنیم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۷

کبوتر را ره آگاهی از احوال خود بستمکه حسرت نامه ام را بر شکست بال خود بستم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۸

صد شکر کز غم چو تویی زار و خسته اماز پهلوی رخ تو چو زلفت شکسته ام

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۵۹

به شهربند تعلق دمی قرار ندارمسر مصاحبت اهل این دیار ندارم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۶۰

بشکفت شد نشانه آن تیر اگر دلمخندید گشت زخمی شمشیر اگر دلم

جویای تبریزی

شمارهٔ ۸۶۱

بی تو بیگانه چو عکس رخت از هوش خودمبا تو چون جوهر آیینه فراموش خودم

سعدی شیرازی

بخش ۲۰ - حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزادمردی

ندانم که گفت این حکایت به منکه بوده ست فرماندهی در یمن