گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۲۹

دل بسی گردید چون زلف تو دلداری نیافتکو بغیر صید دلها در جهان کاری نیافت

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۰

تا به تیغ ستم اندر دل من چاک انداختآه سوزنده من شعله در افلاک انداخت

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۱

از عنبرت غبار چو بر یاسمین نشستشرمنده گشت نافه و در ملک چین نشست

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۲

چو بر دل لشکر دل از کمین ریختقرار و صبر و هوش از عقل و دین ریخت

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۳

دلبرا در کشتن ما خود بگویی سود چیستور نخواهی کشتن از جور و ستم مقصود چیست

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۴

خوش بود که تیرش به دل ما گذری داشتوان چشم هم از غمزه به سویش نظری داشت

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۹ - غره شدن آدمی به ذکاوت و تصویرات طبع خویشتن و طلب ناکردن علم غیب کی علم انبیاست

دیدم اندر خانه من نقش و نگاربودم اندر عشق خانه بی قرار

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۵

هر سر که بوی سنبل تو در دماغ داشتاز مشک و از شمامه عنبر فراغ داشت

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۶

آنکو دل خود به خار ننهادگل گل شد و در کنار ننهاد

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۷

جان ز تن رفت و دل اندر عقد گیسویت بماندشد تنم هم خاک دروی تا ابد بویت بماند

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۸

زلف و رخ تو چون شب مهتاب نمایدخط بر رخ تو سبزه سیراب نماید

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۳۹

خوب رویان چو صید عام کنندناوک از غمزه تو دام کنند

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۰

دانی که جان به فکر لبت در چه حال بودگه غرق آب کوثر و گه در زلال بود

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۱

از کمان خانه چو خوبان سحری بگشایندخون بس دل که به هر رهگذری بگشایند

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۲

ز زلف تو جان چون شود فارغ آیندکه هر رشته ای بر رشته ای هست پیوند

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۳

دل بی غم تو چرا نشیندجز دل غم تو کجا نشیند

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۴

دیده از دیدن تو بس نکندبا لبت دل به جان هوس نکند

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۰ - بیان این خبر کی کلموا الناس علی قدر عقولهم لا علی قدر عقولکم حتی لا یکذبوا الله و رسوله

چونک با کودک سر و کارم فتادهم زبان کودکان باید گشاد

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۵

با آنکه درین سینه ز زخم تو بسی بودبا تیر دگر جان و دلم را هوسی بود

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۶

چو جان خیال لبش در درون بگردانددرون پرده دلم را به خون بگرداند

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۷

هر لحظه بر دلم ز تو گر صد بلا رسداز هر بلا به درد دلم صد دوا رسد

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۸

هرچه آن سرو ناز می گویدشرح عمر دراز می گوید

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۴۹

تیرت ار پیکان خونین از جگر بیرون بردجان شیرین تیره رخت از هر گذر بیرون برد

ابراهیم شاهدی دده

شمارهٔ ۵۰

مژه اش صف زد و با خنجر و بس تیز آمدگوییا در صف عشاق بخون ریز آمد