گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال عضد

شمارهٔ ۲۴

گهی با ما خوش و گه سرگران استنمی دانم که هر دم بر چه سان است

جلال عضد

شمارهٔ ۲۵

آن چه شمع است که از چهره برافروخته استکه چو پروانه دل سوختگان سوخته است

جلال عضد

شمارهٔ ۲۶

شب رو خونی که از چشمم به دور افتاده استکردمش جا در کنار خود که مردم زاده است

جلال عضد

شمارهٔ ۲۷

ای از می عشق تو دلم مستدر پای غمت فتاده ام پست

جلال عضد

شمارهٔ ۲۸

پایم مبند از آنکه سرم زیر دست تستبگشای دست من چو سرم پای بست تست

جلال عضد

شمارهٔ ۲۹

کجا گوهر وصلش آرم به دستکه جز باد چیزی ندارم به دست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۰

چو سلطان فلک را بار بشکستمه من ماه را بازار بشکست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۱

من سر زلفش نمی دادم ز دستلیکن از بویش شدم مدهوش و مست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۲

برادران و عزیزان نگار من اینستبت سیمن بر سیمین عذار من اینست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۳

یا رب آن ماه است یا رخسار دوستیا رب آن سرو است یا بالای اوست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۹ - قصهٔ شکایت استر با شتر کی من بسیار در رو می‌افتم در راه رفتن تو کم در روی می‌آیی این چراست و جواب گفتن شتر او را

اشتری را دید روزی استریچونک با او جمع شد در آخری

جلال عضد

شمارهٔ ۳۴

بگذار تا بمیرم بر آستان دوستباشد که یاد من برود بر زبان دوست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۵

نگویم در تو عیبی ای پسر هستولیکن بی وفایی این قدر هست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۶

کسی را در دو عالم حاصلی هستکه او را چون تو آرام دلی هست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۷

ساقیا عقل مرا مست کن ار جامی هستپخته پیش آر که در مجلس ما خامی هست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۸

از رخت ارغوان نموداری ستوز رخم زعفران نموداری ست

جلال عضد

شمارهٔ ۳۹

سوخته ای بر درت شب همه شب می گریستای مه نامهربان هیچ نگفتی که کیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۰

در این ایام کس غمخوار ما نیستبه جز غم کاو ز ما یک دم جدا نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۱

چون تو گلی در همه گلزار نیستچون تو شکر در همه بازار نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۲

به بالین غریبانت گذر نیستز حال مستمندانت خبر نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۳

از تو تا مقصود چندان منزلی در پیش نیستیک قدم بر هر دو عالم نه که گامی بیش نیست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانه

گفت استر راست گفتی ای شتراین بگفت و چشم کرد از اشک پر

جلال عضد

شمارهٔ ۴۴

جلوه حسن ترا محرم به جز آیینه نیستسر سودای خیالت محرم هر سینه نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۵

عمری ست که بر منتظرانت نظری نیستوز حال دل بی خبرانت خبری نیست