گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال عضد

شمارهٔ ۴۶

درون خلوت ما جز من و تو هیچ کسی نیستبیا و هم نفسی کن که عمر جز نفسی نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۷

مونس ما ای صبا بجز تو کسی نیستهم نفسی با تو بجویم نفسی نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۸

یعلم الله که مرا از تو شکیبایی نیستطاقت روز فراق و شب تنهایی نیست

جلال عضد

شمارهٔ ۴۹

دل از هوای تو دشوار بر توانم داشتچگونه خاطر ازین کار بر توانم داشت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۰

عمرم همه در آرزوی روی تو بگذشتو آشفتگی حال من از موی تو بگذشت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۱

دوش در سودای او بر من به بیداری گذشتروز روشن گشت و بر من چون شب تاری گذشت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۲

جان ما دوری ز خاک کوی جانان برنتافتکوی جانان از لطافت زحمت جان بر نتافت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۳

آن سرو گل اندام که در زیر قبا رفتباماش عتابی ست ندانم چه خطا رفت

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۱ - لابه کردن قبطی سبطی را کی یک سبو به نیت خویش از نیل پر کن و بر لب من نه تا بخورم به حق دوستی و برادری کی سبو کی شما سبطیان بهر خود پر می‌کنید از نیل آب صاف است و سبوکی ما قبطیان پر می‌کنیم خون صاف است

من شنیدم که در آمد قبطییاز عطش اندر وثاق سبطیی

جلال عضد

شمارهٔ ۵۴

شوق توام باز گریبان گرفتاشک دوان آمد و دامان گرفت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۵

رفت عمر و غم عشقش ز دل ریش نرفتهیچ کاری به مراد دلم از پیش نرفت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۶

هر شب از هجر تو تا روز نمی یارم خفتبا کسی واقعه خویش نمی یارم گفت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۷

راز غم دوستان به کس نتوان گفتهرچه ببینند باز پس نتوان گفت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۸

ماییم و غم عشق و سر کوی ملامتگم کرده ز بی خویشتنی راه سلامت

جلال عضد

شمارهٔ ۵۹

دست ما کی رسد به بالایتخیز تا سر نهیم بر پایت

جلال عضد

شمارهٔ ۶۰

از دوست به دشمن نتوان کرد شکایتکز یار جفا به که ز اغیار حمایت

جلال عضد

شمارهٔ ۶۱

بویی ز سر زلف به عالم نفرستادکاندر پی او قافله غم نفرستاد

جلال عضد

شمارهٔ ۶۲

چون مرا بر رخ خوبت نظر افتادآتش عشق توام در جگر افتاد

جلال عضد

شمارهٔ ۶۳

چه فتنه ای ست که ناگاه در جهان افتادچه آتشی ست که اندر نهاد جان افتاد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۲ - در خواستن قبطی دعای خیر و هدایت از سبطی و دعا کردن سبطی قبطی را به خیر و مستجاب شدن از اکرم الاکرمین و ارحم الراحمین

گفت قبطی تو دعایی کن که مناز سیاهی دل ندارم آن دهن

جلال عضد

شمارهٔ ۶۴

در میان چشم و دل خون اوفتادراز ما از پرده بیرون اوفتاد

جلال عضد

شمارهٔ ۶۵

گل رنگ نگار ما نداردبوی خوش یار ما ندارد

جلال عضد

شمارهٔ ۶۶

تا کی اندر طلبت دل به جهان در گرددبی سرو پا شده چون حلقه به هر در گردد

جلال عضد

شمارهٔ ۶۷

دل نیست که در کوی تو در خاک نگرددجان نیست که از دست غمت چاک نگردد