گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵

نهاده حسن تو بنیاد دلربایی راگرفته گل ز رخت بوی بی وفایی را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶

خط سبز از رخت چون سر زند جان می کند پیدابرای زندگی خضر آب حیوان می کند پیدا

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۷ - در بیان آنک صفا و سادگی نفس مطمنه از فکرتها مشوش شود چنانک بر روی آینه چیزی نویسی یا نقش کنی اگر چه پاک کنی داغی بماند و نقصانی

روی نفس مطمینه در جسدزخم ناخنهای فکرت می کشد

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۷

تا گشود از بهر گفتاری لب خاموش رادر شکر آمیخت آن اهل زمردپوش را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۸

ز جوش عاشقان گرم است بزم آن شاه خوبان راکه می باشد نمودی با رعیت پادشاهان را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۹

ز سنبل بند بر دل می گذارد موی این صحرادماغ گل پریشان می شود از بوی این صحرا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۰

اگر آن شمع بزم دل رود مستانه در صحرانیاید در نظر غیر از پر پروانه در صحرا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۱

می رساند از ره ظلمت به منزل مور راآنکه پنهان در دل هر ذره دارد نور را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۲

توان دیدن ز روی پیرهن چون گل صفایش رانسیمی وا کند چون غنچه گر بندد قبایش را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۳

ز تأثیر محبت سوخت در دل کینه عاشق راز آه آتشین گرم است لب تا سینه عاشق را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۴

در خون جگر همچو حباب است دل مااز نیم نفس آه خراب است دل ما

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۵

ز هر جانب که آن سرو روان خندان شود پیداز شور عاشقان از هر طرف افغان شود پیدا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶

بیایید ای حریفان تا مگر جوییم راهی رابه سوی عشق از این نامرادی ها پناهی را

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۸ - در بیان قول رسول علیه‌السلام لا رهبانیة فی‌الاسلام

برمکن پر را و دل برکن ازوزانک شرط این جهاد آمد عدو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷

پیچ و تاب زلف مشکینت شده زنجیرهابند بر پا مانده در زنجیر زلفت شیرها

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۸

صیاد به من تنگ چنان کرده قفس راکز تنگی جا بسته به من راه نفس را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۹

عشقت چو شمع سوخت سراپا تن مراچون موم و رشته پیرهن و دامن مرا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۰

بکش از رخ نقاب و بر فروزان عارض گل رابیا یک سر بسوزان زآتش گل بال بلبل را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۱

چند روزی شد که حیرانم نمی دانم چرارفت بیرون از بدن جانم نمی دانم چرا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۲

تا نگاه دل فریبش در نظر دارد مراز آرزوی هر دو عالم بی خبر دارد مرا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۳

افزود عکس رویش خوش بر صفای میناخواهم نمود امشب جان را فدای مینا

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۴

بازآ که دل از داغ تو آراسته تن راپر ساخته زین لاله سراپای چمن را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۵

تا کرده محبت هدف تیر تو جان رابر قصد من ابروی تو زه کرده کمان را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۶

ای خرم از نسیم وصالت بهارهاگلچین بوستان رخت گلعذارها