گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۴۸

چرخ از آن روزی که سرگردانی خود دیده استراستی با دشمن و با دوست کین ورزیده است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۴۹

آخر آن وحشی نگه بر دل ره تدبیر بستای شوم قربان این آهو که ره بر شیر بست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۰

چرخ مینا رنگ هر زهری که در پیمانه ریختعشق او آورد و در کام من دیوانه ریخت

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۱

کوکبم شد تار و سالم خشک و ماهم پاک سوختآنچه با من بود از بخت سیاهم پاک سوخت

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۲

از قدت امروز گلشن را صفای دیگر استسرو موزون تو را نشو و نمای دیگر است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۳

مهر تو به هر سینه عیان است و عیان نیستچون عکس در آیینه نهان است و نهان نیست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۴

رفته رفته رفتم از یادت ببین احوال چیستدور گشتم تا کنم شادت ببین احوال چیست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۵

شبم به محنت و روزم به هجر یار گذشتتمام مدت عمرم بر این قرار گذشت

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۶

آن شوخ دل آرا رخ زیباش لطیف استبر روی چو گل زلف چلیپاش لطیف است

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۲ - جواب گفتن طاوس آن سایل را

چون ز گریه فارغ آمد گفت روکه تو رنگ و بوی را هستی گرو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۷

بر هر که نیک دیده گشادم فنای تو استبر هر دری که روی نهادم سرای تو است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۸

روزی که کرد گردون غم های یار قسمتما را رساند بر دل زان غم هزار قسمت

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۵۹

هر داغ دل ز پرتو حسنت ستاره ای استهر ذره ای ز مهر رخت ماه پاره ای است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۰

ای خوش آن عالم که در وی راه پای غم نداشتنقش ها برداشت اما صورت خاتم نداشت

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۱

می کنم طوفی نمی دانم که طوف کوی کیستهست محرابی نمی دانم خم ابروی کیست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۲

پیش شمشیر تو تسلیم شدن دین من استدر سر کوی تو قربان شدن آیین من است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۳

یک نفس بی یاد جانان زندگانی مشکل استبی حدیث لعل او شیرین بیانی مشکل است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۴

در کف عاشق به غیر برگ کاهی بیش نیستنه فلک پیشش نشان تیر آهی بیش نیست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۵

اگر داغ جنون خون بر دل ما می کند مرد استاگر این باده را ساقی به مینا می کند مرد است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۶

به رخ شکستن طرف کلاه بابت کیستنموده ماه در ابر سیاه بابت کیست

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۳۳ - بیان آنک هنرها و زیرکی‌ها و مال دنیا هم‌چون پرهای طاوس عدو جانست

پس هنر آمد هلاکت خام راکز پی دانه نبیند دام را

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۷

یاد تو مونس شب تار دل من استداغت گل همیشه بهار دل من است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۸

با تو همین یک سخنم آرزو استگفتن و قربان شدنم آرزو است

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۶۹

در شهربند عمر که کس را دلیل نیستچیزی به غیر دردسر و قال و قیل نیست