گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۵۷

صبح وصال را اثر آمد هزار شکرشام فراق را سحر آمد هزار شکر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۵۸

چو باز کرد شکرخنده شد اسیر شکرعیانش از لب و دندان نموده شیر شکر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۵۹

ای خرم آن زمان که بود یار در کنارگل در کنار باشد و اغیار در کنار

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۰

بتی دارم به حسن از کافرستان کافرستان ترزبان از لعل و لعل از شکرستان شکرستان تر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۱

ندیدم چون تو شوخ از سرکشی برگشته مژگان ترندیدم از تو آشوب جهانی نامسلمان تر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۲

دارم بتی ز کج کلهان کج کلاه تررویش چو ماه لیک ز هر ماه ماه تر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۳

شد مرا تا دل ز عکسی روی آن جانانه پراز تجلی گشت چون آیینه هر کاشانه پر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۴

عشق داد از درد او هر لحظه پیغام دگرعمر گر باقی ست می گیریم سرانجام دگر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۵

آب شد دل دست و پا از من نمی آید دگرقطره شد دریا شنا از من نمی آید دگر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۶

شده ست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواترمرا هر لحظه گردد صورت احوال رسواتر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۳ - بیان آنک کشتن خلیل علیه‌السلام خروس را اشارت به قمع و قهر کدام صفت بود از صفات مذمومات مهلکان در باطن مرید

شهوتی است او و بس شهوت پرستزان شراب زهرناک ژاژ مست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۷

ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگرمحراب دعا گوشه ابروی رفوگر

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۸

در قفس جا دارم و غافل ز صیادم هنوزواله ام چندان که می پندارم آزادم هنوز

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۶۹

تار قانون جهان ساز نگردد هرگزبه کس این ساز هم آواز نگردد هرگز

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۰

آن روز که کردند به دل تخم وفا سبزشد درد فراوان و نگردید دوا سبز

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۱

با دل غم دیده ای صیدافکن عاشق نوازمی کند بسیار خوبی عمر مژگانت دراز

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۲

گر شوی آشنا به سوز و گدازبه تو درها شود به عشرت باز

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۳

بازم از خون جگر دیده تر شد لبریزپایت از چشم من آلوده نگردد پرهیز

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۴

در دلم عیشی که می بینم غم یار است و بسزخم های ناوک مژگان دلدار است و بس

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۵

آنچه ناید هرگزم از دست تدبیر است و بسگردنم در حلقه فرمان تقدیر است و بس

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۶

غرقه دریای عشقیم از کنار ما مپرسخانه بر دوشیم چون موج از دیار ما مپرس

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۴ - تفسیر خلقنا الانسان فی احسن تقویم ثم رددناه اسفل سافلین و تفسیر و من نعمره ننکسه فی الخلق

آدم حسن و ملک ساجد شدههم چو آدم باز معزول آمده

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۷

حجاب از رخ چو بردارد نگاهشز هر بیدل خبر دارد نگاهش

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۱۷۸

گه انیس دشت و گاهی محرم گلزار باشوانگه از اسرار هرجا می رسی ستار باش