گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ایرج میرزا

شمارهٔ ۶ - داستان دو موش

ای پسر لحظه ای تو گوش بدهگوش بر قصه دو موش بده

ایرج میرزا

شمارهٔ ۷ - خرس و صیّادان

یکی خرس بودست در جنگلیدرنده هیونی قوی هیکلی

ایرج میرزا

شمارهٔ ۸ - برای کتابِ آقای مخبر السَّلطنه گفته شد در خیالاتِ عالیِ طفل

بچه ای با شعور با فرهنگبود با بخت خود همیشه به جنگ

ایرج میرزا

شمارهٔ ۹ - شیر و موش

بود شیری به بیشه ای خفتهموشکی کرد خوابش آشفته

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۰ - شاعر این بیت ها را گِرداگِردِ تصویرِ خویش نوشته است

من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۱ - کار و کوشش سرمایۀ پیروزی است

برزگری کشته خود را درودتا چه خود از بدو عمل کشته بود

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۲ - هدیۀ عاشق

عاشقی محنت بسیار کشیدتا لب دجله به معشوق رسید

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۳ - انتقاد

باز برتافت به عالم خورشیدبر رخ خلق جهان تیغ کشید

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۴ - جواب به خرده‌گیر

شنیدم یاوه گویی هرزه پوییگدایی سفله ای بی آبرویی

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۹۹ - جواب گفتن خر روباه را

گفت این معکوس می گویی بدانشور و شر از طمع آید سوی جان

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۵ - مزاح با یکی از وزیران

وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۶ - بر سنگ مزار

ای نکویان که در این دنیاییدیا از این بعد به دنیا آیید

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۷ - شکوۀ شاگرد

چنین می گفت شاگردی به مکتبکه این مکتب چه تاریکست یارب

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۸ - کلاغ و روباه

کلاغی به شاخی شده جای گیربه منقار بگرفته قدری پنیر

ایرج میرزا

شمارهٔ ۱۹ - شوقِ درس خواندن

حمد بر کردگار یکتا بادکه مرا شوق درس خواندن داد

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۰ - نوروزِ کودکان

عید نوروز و اول سال استروز عیش نشاط اطفال است

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۱ - انتقاد از مستشاران

نبینی خیر از دنیا علاییرسد از آسمان بر تو بلایی

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۲ - پسرِ بی هنر

داشت عباس قلی خان پسریپسر بی ادب و بی هنری

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۳ - در هجوِ اعتمادالتجارِ اصفهانی

ای بی خرد اعتماد تجاردست از حرکات زشت بردار

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۴ - ستایشِ صنیع الدّوله

طبیعت گر شگرفی ها نمایدشگفتی بر شگفتی ها فزاید

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

آن یکی زاهد شنود از مصطفیکه یقین آید به جان رزق از خدا

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۵ - خر و عَزب

شد گذار عزبی از در باغدید در باغ یکی ماده الاغ

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۶ - نکته

طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بود خوردن افسوس مفت

ایرج میرزا

شمارهٔ ۲۷ - قبلۀ آمال

حاجیان رخت چو از مکه برندمدتی در عقب سر نگرند