گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۰۸

دلا بنال که یاران نازنین رفتندبغم نشین که رفیقان بیقرین رفتند

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۰۹

امیر قافله کوس رحیل زد ای یارچرا ز خواب بطالت نمیشوی بیدار

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۰

زهی بوعده وصل تو جان ما مسروربیا که چشم بد از تو همیشه بادا دور

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۱

ترا ز حال من زار مبتلا چه خبرکه شاه را ز غم و درد هر گدا چه خبر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۲

چشم عاشق کش او کشت مرا بار دگرگوییا نیست بجز قصد منش کار دگر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۳

ای خسرو خوبان لبت از شهد شیرین کاره ترهم دیده نادیده ز تو عیاره ای عیاره تر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۴

سینه خلوتخانه یار است خالی کن ز غیرره مده در کعبه بت را زانکه کعبه نیست دیر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۵

اگر طریقه آن دلرباست عشوه و نازوظیفه من آشفته نیست غیر نیاز

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۶

بیار ساقی گلرخ شراب ناب امروزکه همچو نرگس مستت شوم خراب امروز

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۶ - صید کردن شیر آن خر را و تشنه شدن شیر از کوشش، رفت به چشمه تا آب خورد تا باز آمدنِ شیر جگربند و دل و گرده را روباه خورده بود کی لطیفترست، شیر طلب کرد دل و جگر نیافت از روبه پرسید کی کو دل و جگر؟ روبه گفت اگر او را دل و جگر بودی آنچنان سیاستی دیده بود آن روز و به هزار حیله جان برده؛ کی برِ تو باز آمدی؟ لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر

برد خر را روبهک تا پیش شیرپاره پاره کردش آن شیر دلیر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۷

بگذار تا بمیرم بر خاک آستانشجان هزار چون من بادا فدای جانش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۸

به چشم او نظر می کن دلا در ماه رخسارشتو هم با دیده جان می توانی دید دیدارش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۱۹

خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانشزهی عیدی که عاشق را کشد از بهر قربانش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۰

این منم ره یافته در مجلس سلطان خویشجان دهم شکرانه چون دیدم رخ جانان خویش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۱

اگر تو محرم عشقی مگوی اسرارشچو جان خویش ز خلق جهان نگهدارش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۲

دلی که عشق حقیقی کند سرافرازشسزد که باز نگوید به هیچکس رازش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۳

دیوانه گشتم بی آن پریوشدارم چو زلفش حالی مشوش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۴

ای ستمگر که نداری خبر از بیدل خویشز آتش هجر مسوزان دل ریشم زین بیش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۵

در کشتنم ار بود رضایشکردم سر خویشتن فدایش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۶

سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوشاگر تو طالب یاری به جان و دل بخروش

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۷ - حکایت آن راهب که روز با چراغ می‌گشت در میان بازار از سَرِ حالتی کی او را بود

آن یکی با شمع برمی گشت روزگرد بازاری دلش پر عشق و سوز

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۷

شوریده کرد حالم لعل شکر نثارشآشفته ساخت کارم زلفین بیقرارش

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۸

دوست در خانه و ما را خبری نیست دریغطالع دلشدگان را اثری نیست دریغ

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۲۹

عید است و موسم گل و هنگام طرف باغلیکن مراست در دل غمگین چو لاله داغ