گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۰

ای ناوک بلای ترا سینه ها هدفدر یتیم عشق ترا جان ما صدف

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۱

تافت بر جان و دلم انوار عشقای هزاران جان و دل ایثار عشق

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۲

میبرد قد تو از سرو خرامان رونقپیش روی تو ندارد مه تابان رونق

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۳

عزیزان وفاپیشه مبارکباد این منزلکه می افزاید از نورش صفای جان اهل دل

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۴

ای غمزه ات کشیده خدنگی بکین دلترک کمانکش تو گرفته کمین دل

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۵

ز حد گذشت فراق تو ای فرشته خصالبیا و تشنه دلان را بده زلال وصال

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۶

ای که با سوز غم عشق تو می سازد دلتا بکی ز آتش سردای تو بگذارد دل

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۸ - دعوت کردن مسلمان مغ را

مر مغی را گفت مردی کای فلانهین مسلمان شو بباش از مؤمنان

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۷

چون تیره گشت روزم بی آن چراغ محفلبگذار تا بسوزم چون شمع ز آتش دل

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۸

گر من سر از نشیمن دنیا برآورمگرد از قمار طارم اعلی برآورم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۳۹

تا من خیال عارض تو نقش بسته امنقش هوا ز لوح دل خویش شسته ام

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۰

ما که در بادیه عشق تو سرگردانیمکعبه کوی ترا قبله دلها دانیم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۱

من آن آشفته مستم که آنساعت که برخیزمز سوز جان پر آتش قیامتها برانگیزم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۲

دل بیچاره ام گم شد به کوی یار می جویمدل گم گشته خود را از آن دلدار می جویم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۳

منم که با تو زمانی وصال می بینمبه جای وصل همانا خیال می بینم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۴

بویی ز گلستان تو ما چون بشنیدیماز خود برمیدیم و بدانسوی دویدیم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۵

قفل در ما بستی و پندار تو دیدیمبا خویش مشو بسته که ما جمله کلیدیم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۶

ای گشته مست عشقت روز الست جانممستی جان بماند روزی که من نمانم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۹ - مثل شیطان بر در رحمان

حاش لله ایش شاء الله کانحاکم آمد در مکان و لامکان

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۷

رضا دادم بعشق او اگر غارت کند جانمکه جان صد چو من بادا فدای عشق جانانم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۸

وقت آنست که ما جانب میخانه شویمچون پری ساقی ما شد همه دیوانه شویم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۴۹

من آشفته و شیدا چو تمنای تو دارماز سر خویش گذشتم سر سودای تو دارم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۰

دو دیده بر سر راه امید می دارمکه کی بود که رسد قاصدی ز دلدارم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۱

چو قدر دلبر و آداب عشق ما دانیمبیا که روی تو بینیم و جان برافشانیم