گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۲

من کیستم که طالب دیدار او شومیا چیست نقد من که خریدار او شوم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۳

روزی که من بداغ غمت از جهان رومبد مهرم ار ز کوی تو سوی جنان روم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۴

ای شهریار حسن ترا تا شناختیماعلام عشق بر سر عالم فراختیم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۵

تو پادشاه و من از بندگان درگاهمبغیر تو ز تو چیز دگر نمی خواهم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۶

در راه شهرستان جان از عشق شه رهبر کنموز خاک پای عاشقان بر فرق سر افسر کنم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۰ - جواب گفتن مؤمن سُنّی، کافر جبری را و در اثبات اختیار بنده دلیل گفتن سنّت راهی باشد کوفتهٔ اقدام انبیا علیهم‌السلام بر یمین آن راه بیابان جبر کی خود را اختیار نبیند و امر و نهی را منکر شود و تاویل کند و از منکر شدن امر و نهی لازم آید انکار بهشت کی جزای مطیعان امرست و دوزخ جزای مخالفان امر و دیگر نگویم به چه انجامد کی العاقل تکفیه الاشاره و بر یسار آن راه بیابان قدرست کی قدرت خالق را مغلوب قدرت خلق داند و از آن آن فسادها زاید کی آن مغ جبری بر می‌شمرد

گفت مؤمن بشنو ای جبری خطابآن خود گفتی نک آوردم جواب

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۷

ساقی بزم خاص شه آمد که خماری کنمدر دور این ساقی چرا دعوی هشیاری کنم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۸

گرد زمین و آسمان من سال ها گردیده امروشن مبادا چشم من چون تو مهی گر دیده ام

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۵۹

ز روی لطف اگر ای مه شبی آیی به مهمانمسر و جان گرامی را بخاک پایت افشانم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۰

ما سر بر آستان در یار می نهیمپا در حریم کعبه احرار می نهیم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۱

ای از فروغ روی تو روشن سرای چشموی خاک آستان درت توتیای چشم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۲

وقتی نظر بطلعت منظور داشتمبا آن پری فراغتی از حور داشتم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۳

بی تو چون طره تو حال مشوش دارمهمچو زلف تو وطن بر سر آتش دارم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۴

گرچه از دست غمت حال پریشان دارمنکنم ترک غم عشق تو تا جان دارم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۵

در نامه حدیث دل درویش نویسمیا قصه سوز جگر خویش نویسم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۶

تا به سودای تو از راه دراز آمده ایمناز می کن که به صد گونه نیاز آمده ایم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۱ - درک وجدانی چون اختیار و اضطرار و خشم و اصطبار و سیری و ناهار به جای حس است کی زرد از سرخ بداند و فرق کند و خرد از بزرگ و طلخ از شیرین و مشک از سرگین و درشت از نرم به حس مس و گرم از سرد و سوزان از شیر گرم و تر از خشک و مس دیوار از مس درخت پس منکر وجدانی منکر حس باشد و زیاده که وجدانی از حس ظاهرترست زیرا حس را توان بستن و منع کردن از احساس و بستن راه و مدخل وجدانیات را ممکن نیست و العاقل تکفیه الاشارة

درک وجدانی به جای حس بودهر دو در یک جدول ای عم می رود

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۷

ما ای صنم هوای تو از سر گرفته ایمچون شمع ز آتش دل خود درگرفته ایم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۸

من که بر جان و دل از درد تو داغی دارمبا سر کوی تو از روضه فراغی دارم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۶۹

شکیبم از رخ جانان نمی شود چکنمجدا شدن ز تو ای جان نمی شود چکنم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۰

ما بار تن ز کوی وصال تو می بریموز بهر توشه عشق جمال تو میبریم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۱

نبودم یکنفس طاقت که چشم از یار بربندمکنون در خواب اگر بینم خیال دوست خورسندم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۲

یاری که ز جان دوسترش داشته بودموندر دل و جان تخم غمش کاشته بودم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۳

ما جگرسوختگان با غم دلدار خوشیمسینه مجروح ولی با الم یار خوشیم