گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۴

گر برود هزار جان با غم عشق او خوشممن که بعشق زنده ام منت جان چرا کشم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۵

سرگشته در این بادیه تا چند بپوییمای کعبه مقصود ترا از که بجوییم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۶

بیا بیا که من اندر جهان ترا دارمجفا مکن که بجان بنده وفا دارم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۲ - حکایت هم در بیان تقریر اختیار خلق و بیان آنک تقدیر و قضا سلب کنندهٔ اختیار نیست

گفت دزدی شحنه را کای پادشاهآنچ کردم بود آن حکم اله

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۷

شبی اگر بکشد درد آرزوی توامنسیم صبح دهد زندگی ببوی توام

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۸

با درد غم عشق تو درمان نشناسمآشفته یارم سر و سامان نشناسم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۷۹

تا خاک صفت معتکف آن سر کویمبی دردم اگر روضه فردوس بجویم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۰

در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایمسینه سوخته را مجمر غم ساخته ایم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۱

گذشت عمر و خلاص از محن نمییابمدوای درد دل ممتحن نمییابم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۲

دو چشم کز هوس روی دوست تر داریماگر ز گریه شود چشمه دوستتر داریم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۳

چمن شکفته و گلها ببار می بینمولیک بی رخ او گل چو خار می بینم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۴

مراد خاطر خود در جهان نمی یابمدوای درد دل ناتوان نمی یابم

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۵

الا ای طایر سدره نشیمنچرا کردی در این کاشانه مسکن

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۶

ای دل از وحشت سرای دار گیتی کن کرانبال همت باز کن بر پر بر اوج لامکان

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۳۳ - حکایت هم در جواب جبری و اثبات اختیار و صحت امر و نهی و بیان آنک عذر جبری در هیچ ملتی و در هیچ دینی مقبول نیست و موجب خلاص نیست از سزای آن کار کی کرده است چنانک خلاص نیافت ابلیس جبری بدان کی گفت بما اغویتنی والقلیل یدل علی الکثیر

آن یکی می رفت بالای درختمی فشاند آن میوه را دزدانه سخت

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۷

ماه من چون آگهی از ناله شب های منرحمتی کن بر دل بیچاره شیدای من

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۸

ای سر کویت بلای روضه رضوان مندرد روح افزای عشقت راحت و درمان من

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۸۹

از باده دوشینت بس بیخبریم ای جانوز شکر شیرینت در شور و شریم ای جان

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹۰

با کس حدیث عشق تو گفتن نمی تواندریست در عشق که سفتن نمی توان

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹۱

نتوان لعل فرح بخش ترا جان گفتنکانچه آید بدهان پیش تو نتوان گفتن

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹۲

بازم به نازی شاد کن ای نازنین دلدار منمرهم ز زخم عشق نه بر سینه افکار من

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹۳

اگر چه شد دل ریشم ز دست هجر تو خوننشد خیال وصال تو از سرم بیرون

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹۴

دور از رخ تو زیستن ای جان نمیتواناز جان توان گذشت وز جانان نمیتوان

حسین خوارزمی

شمارهٔ ۱۹۵

ای رخت آرام جان عاشقانوی قدت سرو روان عاشقان