گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۰ - به ادوارد براون

به سال شصتم عمرت نوید جشن رسیدبمان که بعد صد و بیست سال خواهی دید

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۱ - صدای نالهٔ مظلوم

تو دادگر شو اگر رحم دادگر نکندبکن هر آنچه دلت خواست او اگر نکند

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۲ - خانه‌به‌دوش

دوش تحت الحنک انداخته زاهد بر دوشهمچو افعی زده می پیچم از اندیشه دوش

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۳ - مژده و نیشتر غزل ذوقی

نمود با مژه کاری که نیشتر نکندبه دل بگو که از این غمزه بیشتر نکند

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۰ - جواب گفتن امیر مر آن شفیعان را و همسایگان زاهد را کی گستاخی چرا کرد و سبوی ما را چرا شکست من درین باب شفاعت قبول نخواهم کرد کی سوگند خورده‌ام کی سزای او را بدهم

میر گفت او کیست کو سنگی زندبر سبوی ما سبو را بشکند

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۴ - بار فلک

غم هجر تو نیمه جانم کردکرد کاری که ناتوانم کرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۵

ز طفلی آنچه به من یاد داد استادمبه غیر عشق برفت آنچه بود از یادم

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۶ - باز یاد از کلنل محمد تقی خان

برای اینکه مگر از تو دل نشان گیردز هر کنار گریبان این و آن گیرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۷ - غزل جمهوری: غزل اول ماهور

به مردم این همه بیداد شد ز مرکز دادزدیم تیشه بر این ریشه هرچه بادا باد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۸ - غزل جمهوری: غزل دوم بیات ترک

سوی بلبل دم گل باد صبا خواهد بردخبر مقدم گل تا همه جا خواهد برد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۷۹ - دوخا محمد و عارف

ابرویش تا رقم قتل من امضا می کردمژه این حکم برون نامده اجرا می کرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۰ - نمونه‌ای از غزلیات عارف شادروان

زان سبو دوش که در میکده ساقی بر دوشداشت جامی زدم امشب خوشم از نشیه دوش

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۱

ز عشق آتش پرویز آنچنان تیز استکه یک شراره سوزان سوار شبدیز است

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۲

با من این روح سبک سیر گران جانی کردتنم از پای درآورد و رجزخوانی کرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۳

داد حسنت به تو تعلیم خودآرایی رازیب اندام تو کرد این همه زیبایی را

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۵۱ - دو بار دست و پای امیر را بوسیدن و لابه کردن شفیعان و همسایگان زاهد

آن شفیعان از دم هیهای اوچند بوسیدند دست و پای او

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۴

دل اگر جا به سر طره جانان گیردبه پریشان وطنی سازد و سامان گیرد

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۵ - به آن که گشته نهان در جوال نتوان گفت

به یار شرح دل پرملال نتوان گفتنگفته بهتر امر محال نتوان گفت

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۶

مدام یک نفسم سینه بی خروش نبوداگر پیام سروشم به گوش هوش نبود

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۷ - در موقع توقیف روزنامه ناهید که به جای آن ستاره صبح منتشر شده است

تو ای ستاره صبح وصال و روز امیدطلوع کن که چو شب تیره بخت شد ناهید

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۸ - دیشب به یاد روی تو ای رشک آفتاب

دیشب به یاد روی تو ای رشک آفتابشستم ز سیل اشک من از دیده نقش خواب

عارف قزوینی

شمارهٔ ۸۹

آتش الهی آنکه بیفتد میان دلنابود همچو دود شود دودمان دل

عارف قزوینی

شمارهٔ ۱ - هیئت کابینه تکیه دولت (طهران)

نشسته بودم دوش از درم درآمد یارشکن به زلف و گره بر جبین عرق به عذار

عارف قزوینی

شمارهٔ ۲ - تیمورتاش نامه

چنین گفت رندی به تیمورتاشخیانت اگر کردی ایمن مباش