گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

فایز

شمارهٔ ۱۱۶

دگر شب شد که تا جانم بسوزدگریبان تا به دامانم بسوزد

فایز

شمارهٔ ۱۱۷

دگر شب شد که دل بی تاب گردددو چشمم نا امید از خواب گردد

فایز

شمارهٔ ۱۱۸

دل من حالت پروانه داردز آتش سوختن پروا ندارد

فایز

شمارهٔ ۱۱۹

نخستین بار باید ترک جان کردسپس آهنگ روی گلرخان کرد

فایز

شمارهٔ ۱۲۰

که بر نخل امید من تبر زدکه بر مبنای اقبالم حجر زد

فایز

شمارهٔ ۱۲۱

مه ده چار پیشت مضمحل شدسهیل از گوشه چشمت خجل شد

فایز

شمارهٔ ۱۲۲

سحرگاهان که شبنم بر گل افتدزتو شور و فغان در بلبل افتد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۹ - در آمدن ضریر در خانهٔ مصطفی علیه‌السلام و گریختن عایشه رضی الله عنها از پیش ضریر و گفتن رسول علیه‌السلام کی چه می‌گریزی او ترا نمی‌بیند و جواب دادن عایشه رضی الله عنها رسول را صلی الله علیه و سلم

اندر آمد پیش پیغامبر ضریرکای نوابخش تنور هر خمیر

فایز

شمارهٔ ۱۲۳

بهار آمد زمردسان زمین شددر و دشت و چمن صحرای چین شد

فایز

شمارهٔ ۱۲۴

شما که ساکنان کوی یاریدچرا این نعمت آسان می شمارید

فایز

شمارهٔ ۱۲۵

بتا زلف تو سر از سر کشان بردبه میدان گوی حسن از مهوشان برد

فایز

شمارهٔ ۱۲۶

خبر داری به من هجران چها کرددلم را ریش و جانم مبتلا کرد

فایز

شمارهٔ ۱۲۷

دو زلف یار عنبر می تراودجبینش نور اظهر می تراود

فایز

شمارهٔ ۱۲۸

نه یادم می کنی نه می روی یادبه خیری باد یادت ای پریزاد

فایز

شمارهٔ ۱۲۹

دو چشمت چون به چشمانم نگه کردلب لعل و رخت روزم سیه کرد

فایز

شمارهٔ ۱۳۰

سحر دل ناله های زار می کردچنان که دیده را خونبار می کرد

فایز

شمارهٔ ۱۳۱

دلم از فرقت روی تو خون شدسرشکم چون رخ تو لاله گون شد

فایز

شمارهٔ ۱۳۲

شب هجران مرا جان بر لب آوردفلک از گردش افتد کاین شب آورد

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۰ - امتحان کردن مصطفی علیه‌السلام عایشه را رضی الله عنها کی چه پنهان می‌شوی پنهان مشو که اعمی ترا نمی‌بیند تا پدید آید کی عایشه رضی الله عنها از ضمیر مصطفی علیه السلام واقف هست یا خود مقلد گفت ظاهرست

گفت پیغامبر برای امتحاناو نمی بیند ترا کم شو نهان

فایز

شمارهٔ ۱۳۳

جوانی گر به نرخ جان فروشندبده جان و بخر کارزان فروشند

فایز

شمارهٔ ۱۳۴

خروس عرش دیشب التجا کردبرای عاشق مسکین دعا کرد

فایز

شمارهٔ ۱۳۵

بلند بالا بلند قد و لبت قندبهای بوسه ای برگو به من چند

فایز

شمارهٔ ۱۳۶

جوانی کاشکی بیع و شرا بودکه تا این جا شیرینش بها بود

فایز

شمارهٔ ۱۳۷

خداوندا دلم از دین بری شداسیر دام زلف آن پری شد