گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۵

به سان شانه ات سرپنجه گردانم گریبان رابه چنگ آرم مگر زین دست آن زلف پریشان را

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۶

بر سر خود می کند ویران سرای دیده راپختگی حاصل نشد اشک جهان گردیده را

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷

من نه آن صیدم که آزادی هوس باشد مرااز قفس گویم نفس تا در قفس باشد مرا

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸

به غیر خانه زنجیر و دیده تر ماکدام خانه که ویران نگشت بر سر ما

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۹

به هر منزل فزون دیدم ز هجران زاری دل راخوشا حال جرس فهمیده است آرام منزل را

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۰

گل درین گلشن کجا دارد سر پروای ماخار هم از سرکشی کی می رود در پای ما

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۱

که خریدی ز غم گردش دوران ما رادیده گر مفت نمی داد به طوفان ما را

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۲

منم به کنج قناعت رمیده از درهابه خویش بسته ز نقش حصیر زیورها

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۳

هر کس به قبله ای کرد روی نیاز خود راهندو صنم پرستد من سرو ناز خود را

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۴

ترک چشمت می کند آماج گه محراب راما طمع داریم ازو دل جویی احباب را

نظامی گنجوی

بخش ۹ - در نصیحت فرزند خود محمد نظامی

ای چارده ساله قرة العینبالغ نظر علوم کونین

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵

ز آه گرمی آتش زنم سراپا راز یک فتیله کنم داغ جمله اعضا را

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶

دوش گم کردم ز بیهوشی ره کاشانه رایافتم باز از نوای جغد این ویرانه را

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۷

شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم راکه بندد نیزه بالا در عزایش نخل ماتم را

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۸

قرار می برد از خلق آه و زاری مابه این قرار اگر مانده بیقراری ما

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۹

با هر که بد شوی فکنی از نظر مرامنظور بودنی است بس است اینقدر مرا

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۰

از آن چشمی که می داند زبان بی زبانی رانکویان یاد می گیرند طرز نکته دانی را

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۱

ای ز بالای تو طوطی در کنار آیینه راوز گل روی تو سامان بهار آیینه را

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲

چند از شرم تو باشد در نقابرخ بپوشان تا برآید آفتاب

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳

تا خانمان ما همه بر باد داده آبمانند اشک از نظر ما فتاده آب

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۴

باده در دور غمت بسکه نشاط افزا نیستپنبه را نیز سر همدمی مینا نیست

نظامی گنجوی

بخش ۱۰ - یاد کردن بعضی از گذشتگان خویش

ساقی به کجا که می پرستمتا ساغر می دهد به دستم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۵

کسی که مانده به بند لباس زندانی استپریدن از قفس نام و ننگ عریانی است

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۶

از پیچ و تاب فکر تنم صد شکن گرفتآسان نمی توان سر زلف سخن گرفت