گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۷

دل رفیقان ره خوف و رجا را دیده استشوق پابرجا و صبر بی وفا را دیده است

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۸

نوبهار آمد دگر دنیا خوش و دل ها خوش استخانه در رهن شراب اولی است تا صحرا خوش است

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۹

مرا ز زلف تو غیر از شکست و محنت نیستبنای خانه زنجیر بهر راحت نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۰

نه همین سودای ابرویت مرا دیوانه ساختبرهمن از شوق او محراب در بتخانه ساخت

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۱

آن سرو روان تا به گلستان گذری داشتپروانه صفت گل هوس بال و پری داشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۲

پنبه ها بر روی داغ از آتش دل در گرفتوقت مرهم خوش که بازم سوختن از سر گرفت

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۳

جا نیابی اگر ایدل گله بیجا چیستتو که پروانه بزمی هوس این ها چیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۴

دل پس از طوف حرم بر در میخانه نشستهر کجا شیشه می دید چو پیمانه نشست

نظامی گنجوی

بخش ۱۱ - آغاز داستان

گوینده داستان چنین گفتآن لحظه که در این سخن سفت

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۵

عشق را بخت تیره در کار استجلوه شمع در شب تار است

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۶

شکفت غنچه ولی موسم خزان من استفروغ عارض گل برق آشیان من است

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۷

هرگز دلت نشان گذار وفا نداشتسنگی که ره فتاد بر او نقش پا نداشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۸

رفتن ز درت کار من دل نگران نیستگر کشته شوم خونم از آن کوی روان نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۵۹

پیچیده تر ز طره او دود آه ماستبرگشته تر از آن مژه بخت سیاه ماست

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۰

در آتش عشق مهوشان رفتآسان پی دل نمی توان رفت

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۱

دل ز ناوک های بیداد تو پیکان را گرفتتشنه لب از ابر رحمت آب باران را گرفت

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۲

جگر ز زخم تو معمور و دل ز غم شاد استز یمن جور تو اقلیم درد آباد است

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۳

ابر را دیدیم چون ما چشم گریانی نداشتبرق هم کم مایه بود از شعله سامانی نداشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۴

دایم گله چرخ دلا ورد زبان چیستگر ناوک خاری رسدت جرم کمان چیست

نظامی گنجوی

بخش ۱۲ - عاشق شدن لیلی و مجنون به یکدیگر

هر روز که صبح بردمیدییوسف رخ مشرقی رسیدی

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۵

علاج عاشق دلگیر سیر بستان نیستبه چشم تنگدلان غنچه کم ز پیکان نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۶

گر آه و ناله داری در ملک عشق باب استبد یمن شادمانی چون خانه حباب است

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۷

ضعفم مدد ز قوت صهبا گرفته استدستم عصا ز گردن مینا گرفته است

کلیم

غزل شمارهٔ ۶۸

دل از سر کوی تو اگر پای کشیده استباز آمدنش زودتر از رنگ پریده است