گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۲

گر شبی دیده خونفشان نبودآب در جوی کهکشان نبود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۳

دل نه ازوست نه زما یار چو بی نقاب شدرفت ز دست کس برون آینه ایکه آب شد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۴

چو تاب زلف دهی از بنفشه تاب رودزنی چو خنده گل از بس عرق در آب رود

نظامی گنجوی

بخش ۲۸ - دادن پدر لیلی را به ابن‌سلام

غواص جواهر معانیکرد از لب خود شکر فشانی

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۵

شیخ از مسواک دندان طمع را تیز کردسبحه را هم بهر تخم شید دست آویز کرد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۶

چون وقت شد که کشت امیدم برآورداز خوشه برق حادثه ای سر برآورد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۷ - در مدح محمدامین میرجملهٔ شهرستانی

نیست مو کز فرق ما برگشته بختان سر کشیدبر سر شوریدگان سودای او لشکر کشید

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۸

دست از ساغر امید کشیدن داردلب پیمانه خالی چه مکیدن دارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۲۹

سرفراز آن سر که فارغ از غم سامان شودبر سرت گل زن که از دستار روگردان شود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۰

برای داغ تو بر دل توان و تاب نوشتنددگر خراج برین منزل خراب نوشتند

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۱

با آنکه هیچ دربار غیر از خطر نداردعاشق چو شیشه می پروای سر ندارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۲

گر فلک هر چه بما کرده عطا می گیردگوشه فقر و فنا را که ز ما می گیرد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۳

دود آهم رنگ از خورشید عالمتاب برددست مژگان ترم سرپنجه پنجاب برد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۴

دل که چندین آه از جان می کشدنقش آن زلف پریشان می کشد

نظامی گنجوی

بخش ۲۹ - آگاهی مجنون از شوهر کردن لیلی

فرزانه سخن سرای بغداداز سر سخن چنین خبر داد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۵

چند در وصل تو دل حسرت دیدار کشددر چمن ناله مرغان گرفتار کشد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۶

چنان ز عکس رخ دوست دیده پرگل شدکه شاخ هر مژه آرامگاه بلبل شد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۷

شکر گویم هرچه غم با جان مسکین می کنددر مذاقم مرگ را دور از تو شیرین می کند

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۸

چند نومید ز کوی تو دل زار آیدچون تهیدست که از میکده هشیار آید

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۳۹

دل به جذب خواری خود جور دشمن می کشدشیشه ما سنگ از دست فلاخن می کشد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۴۰

کسیکه از گل داغ تو گلستان داردازو مرنج چو بلبل اگر فغان دارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۴۱

زیک قطره سرشکم تن زجا شدبلی اشک از رخ من کهربا شد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۴۲ - در مدح محمدامین میرجملهٔ شهرستانی

مشکل اهل محبت ز تو آسان نشودلب امید در ایام تو خندان نشود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۴۳

گر سرو قدت جلوه به بستان نفروشدگل هم به کسی چاک گریبان نفروشد