گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۶۵

دانسته بخت زلف ترا انتخاب کردچندانکه شب دراز شد او نیز خواب کرد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۶۶

دل تمنای درد او داردخانه سیلاب آرزو دارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۶۷

گهی که بر لب او چشم اشکبار افتددلم ز دیده نمکسود در کنار افتد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۶۸

ناخلف را بکسی فخر ز آبا نرسدنسب گوهر بی آب بدریا نرسد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۶۹

اشک دمی جدایی از خانه تن نمی کندسیل خراب می کند لیک وطن نمی کند

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۰

اشکی که رخت خانه به طوفان نمی دهدراهش بخویش دیده گریان نمی دهد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۱

یاد تو از ضمیر به نسیان نمی رودنقش رخت ز دیده به طوفان نمی رود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۲

کسب کمال اهل جهان کسب زر بودعلامه آن بود که زرش بیشتر بود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۳

نه رحم کرد که خون دل خراب نخوردغرور او ز سفال شکسته آب نخورد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۴

گل اگر با لب لعل تو برابر می شدشبنم از نسبت دندان تو گوهر می شد

نظامی گنجوی

بخش ۳۳ - انس مجنون با وحوش و سباع

صاحب خبر فسانه پرداززین قصه خبر چنین کند باز

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۵

ز مژگان تو لوح سینه ها از خون رقم داردرقم سرخ است با چندین سیاهی کاین قلم دارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۶

بی باده دل ز سیر چمن وا نمی شودگل جانشین سبزه مینا نمی شود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۷

بدلم اینهمه پیکان ستم بار نبودگره غنچه گران بر دل گلزار نبود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۸

درین گلشن ز بدخویی گل از آب روان رنجدنسیمی گر وزد سرو سهی از باغبان رنجد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۷۹

تا در ره تو چشم امیدم دچار شدطوفان چار موجه بدهر آشکار شد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۰

میخانه چو من رند نکو نام ندارداز می کشیم شکوه لب جام ندارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۱

بی ستمکش صبر و آرام از ستمگر می رودمی رود دریا ز پی ساحل چو پس تر می رود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۲

چند دل تلخی غم را شکرستان داندخاک را بر سر سودازده سامان داند

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۳

خیال روی تو هر گاه سینه تاب شودبسینه آینه داغم آفتاب شود

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۴

می آشام غمت پیمانه و ساغر نمی داردبه جز تبخاله بر لب ساغر دیگر نمی دارد

نظامی گنجوی

بخش ۳۴ - نیایش کردن مجنون به درگاه خدای تعالی

رخشنده شبی چو روز روشنرو تازه فلک چو سبز گلشن

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۵

دل فسرده نه دستی ز کار و بار کشیدکه در ره تو تواند ز پای خار کشید

کلیم

غزل شمارهٔ ۲۸۶

زخم های شانه از زلفت فراهم می شودبخت اگر یاری نماید مشک مرهم می شود