گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۳

بت پیمان شکم دم از وفا زداثر نقشی بر آب گریه ها زد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۴

شعله آتش حسن تو چو بالا گیردفلک انگشت بدندان ثریا گیرد

نظامی گنجوی

بخش ۴۱ - غزل خواندن مجنون نزد لیلی

آیا تو کجا و ما کجاییمتو زان که ای و ما تراییم

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۵

گاهی که سنگ حادثه از آسمان رسداول بلا به مرغ بلند آشیان رسد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۶

اجتناب از آهم آن مغرور خود سر می کندپادشاهست احتراز از گرد لشکر می کند

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۷

ابر سرمایه گر از چشم تر ما ببردلوث آلودگی از دامن دنیا ببرد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۸

نه درین گلشن گلی از آشنایی بو دهدنه نسیمی غنچه گلهای ما را رو دهد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۵۹

چو شمع گرمی آن بیوفا زبانی بودشکفتگیش گل کینه نهانی بود

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۰

چو قرعه در تن زارم یک استخوان نبودکه پشت و رو زخدنگ جفا نشان نبود

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۱

کجاست بخت که تنگش کسی ببر گیردنگین لعل لبش نقش بوسه بر گیرد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۲

مرغ دلم که روشن ازو چشم دام بودکشتی باین گناه که بیدانه رام بود

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۳

گل در چمن بجز خار در پیرهن نداردآب و هوای راحت خاک وطن ندارد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۴

ایخوش آندم که دلت از سر کین برخیزدبنشینی و ز ابروی تو چین برخیزد

نظامی گنجوی

بخش ۴۲ - آشنا شدن سلام بغدادی با مجنون

دانای سخن چنین کند یادکز جمله منعمان بغداد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۵

بخیه های زخم با شیرازه اعضا نشددر غمت جمعیت خاطر نصیب ما نشد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۶

کی تمنای تو از خاطر ناشاد رودداغ عشق تو گلی نیست که بر باد رود

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۷

وصلت غبار غم ز دل ما نمی بردمی صیقل است و زنگ ز مینا نمی برد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۸

گردون بشیشه تهیم سنگ کین زندطالع بشمع کشته من آستین زند

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۶۹

خستگان را ناوکش آرام جانی می شودسینه را پیکان او راز نهانی می شود

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۷۰

کی تغافل می تواند عاشق بیتاب کردچون توان با تشنگی قطع نظر از آب کرد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۷۱

لبم ز بستگی دل اگر چه وا نشودچو لاله خون جگر خوردنم قضا نشود

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۷۲

چو سایه گمرهی از ما جدا نخواهد شدهواپرستی غفلت قضا نخواهد شد

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۷۳

از ضبط گریه دست دل ناتوان کشیدخاشاک سیل را نتواند عنان کشید

کلیم

غزل شمارهٔ ۳۷۴

از لذت جور تو خبردار نباشدزخمی که لبش بر لب سوفار نباشد