گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

شمارهٔ ۳

شیرینم و مغز سخنانم تلخ استعیش همه عالم از زبانم تلخ است

کلیم

شمارهٔ ۴

خوبان که همی رمند ز افسون فلکرامند به بی تعینان بیشترک

کلیم

شمارهٔ ۵

هنگام بهار سیر گلشن نکنیمتا بلبل را بخویش دشمن نکنیم

کلیم

شمارهٔ ۶

پر داغ دل از جور جهانیست مرااز هر که نشان دهی نشانیست مرا

کلیم

شمارهٔ ۷

برگشتن عمر را نمود آمدنتبسیار بکام شوق بود آمدنت

کلیم

شمارهٔ ۸

جا کرده اگر شاخ گلی در دل منتنگ آمده است از دل بیحاصل من

نظامی گنجوی

بخش ۲۴ - خواستن بهرام دختر شاهان هفت اقلیم را

شه به ناز و نشاط شد مشغولکز ده و گیر گشته بود ملول

کلیم

شمارهٔ ۹

با عقده غم خوشم که کام دلم اوستاینجاست که هر چه حل شود مشکلم اوست

کلیم

شمارهٔ ۱۰

تا تکلیف تو جا مهیا نکنددر انجمن تو بوالهوس جا نکند

کلیم

شمارهٔ ۱۱

با گردش دهر و خلق پرشور و شرشکاری که نداری چه غمست از حذرش

کلیم

شمارهٔ ۱۲

گویند ز رخ طره پیچان برداشتاز شاخ گل آشیان مرغان برداشت

کلیم

شمارهٔ ۱۳

دل قافله درد ترا مرحله بودوین دشت بلا خیمه اش از آبله بود

کلیم

شمارهٔ ۱۴

با ما کین سپهر و انجم پیداستناسازی بخت بی ترحم پیداست

کلیم

شمارهٔ ۱۵

ای شوخ بغمزه بر سر جنگ مباشوی گل ز خزان حسن بیرنگ مباش

کلیم

شمارهٔ ۱۶

گویند کلیم توبه آسان شکنددر میکده آشکار و پنهان شکند

کلیم

شمارهٔ ۱۷

خواری از دهر دانش اندوخته دیداز بی ادبان جور ادب آموخته دید

کلیم

شمارهٔ ۱۸

ای خاک در تو سرمه بیناییافسوس که بعد از این جهان پیمایی

نظامی گنجوی

بخش ۲۵ - صفت بزم بهرام در زمستان و ساختن هفت گنبد

روزی از صبح فتح نورانیآسمان بر گشاده پیشانی

کلیم

شمارهٔ ۱۹

از رنج سفر گفتم اگر دل ریشستدر برهان پور مرهم از حد بیشست

کلیم

شمارهٔ ۲۰

ای آنکه دلت زر از غیب آگاهستبیجایی و برشکال بس جانکاهست

کلیم

شمارهٔ ۲۱

ذاتت که زمجموعه گل منتخب استحرف تب و لرز او خطایی عجبست

کلیم

شمارهٔ ۲۲

روزیکه تن شاه جهان از تب تافتآن نیست که عیسی بعلاجش بشتافت

کلیم

شمارهٔ ۲۳

ای نقش بدیع شکل جان پرور توآیینه روی اختران مرمر تو

کلیم

شمارهٔ ۲۴

قسمت کردند ماه و خور بی کم و بیشبر خود الم شهنشه عدل اندیش