گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹

بر صید حرم تیغ مزن زانکه حرام استکار دل صد خسته به یک غمزه تمام است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰

تا نقش نعل اسبت محراب اهل دین استعشاق را سجودی در هر گل زمین است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱

دل اهل نظر از نرگس شهلا با تستنظری جانب ما کن که نظرها باتست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲

تا ابد عاشق حسن توام از روز الستاز ازل تا به ابد عشق من و حسن تو هست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳

حسنت نمک آمیز و لبت نیز چنین استکان نمکی هر چه تو داری نمکین است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴

ما گرچه گداییم وفا در خور ما نیستحیف است که یاری چو ترا هیچ وفا نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵

زان در پی یارم که عنانم به کف اوستبر من چه گناه است کشش از طرف اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۶

امروز در لطف به روی همه بازستکان نرگس سرمست به سوی همه بازست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۷

جان بخشی ای که با لب لعل تو ای پری استچون چشمه حیات ز پاکیزه گوهری است

سعدی شیرازی

بخش ۱۹ - حکایت زاهد تبریزی

عزیزی در اقصای تبریز بودکه همواره بیدار و شب خیز بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۸

به عقل در ره عشق تو خانه نتوان ساختکه هرچه عقل بنا کرد عشق ویران ساخت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۹

زهی ملاحت و خوبی که با تو محبوب استکه خشم و ناز و وفا هرچه می کنی خوب است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۰

ای نخل آرزو لب لعلت طبیب کیستپرورده یی عجب رطبی تا نصیب کیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۱

گر بدامن گردی از آن رهگذر می بایدتدامنی از دامن گل پاک تر می بایدت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۲

آن شاخ گل که رونق سرو و سمن ازوستصد دل چو لاله غرقه به خون در کفن ازوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۳

از نرگس توام نظری ای پسر بس استچشمی به من فکن که مرا یک نظر بس است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۴

هر که در عشق بتان بی درد زیستدر ره دنیا و دین نامرد زیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵

زبخت بد جگرم از جفای اوریش استبلای بخت بدم از جفای او بیش است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۶

شاهباز عشق سیری کرد بر بالا و پستهر دو عالم گشت و آخر بر سر مجنون نشست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۷

آنچه غم تو کرد اگر بازرسم به دیدنتفرق من است و پای تو دست من است و دامنت

سعدی شیرازی

بخش ۲۰ - حکایت در معنی احتمال از دشمن از بهر دوست

یکی را چو سعدی دلی ساده بودکه با ساده رویی در افتاده بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۸

هر کو ندید خواب و نداند که خورد چیستداند چو من که عشق چه چیزست و درد چیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۹

گرچه در غارت جان است دو چشم سیهتسر آن چشم سیه گردم و روی چو مهت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۴۰

تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشتتا ندادیم به سودای تو جان سود نداشت