گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۷۰

ای که از سرو روان قد تو چالاک ترستدل به روی تو ز روی تو طربناک ترست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۵۴

سلطان گل ار چه با بسی برگ و نواستهر چند که زر دوخته بر چین قباست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۵۵

گیرم که بصد رسید عمریکه تر استآخر نه که اندر پی آن روز فناست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۵۶

خوش باش دمی که زندگانی باقیستدر ملک حیات کامرانی باقیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۵۷

در روضه جان تاره نباتی خضرستشیرین پسری خوش حرکاتی خضرست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۵۸

دی ابن یمین صبحدمی جام بدستبا سر و قدی بر سر گلزار نشست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۵۹

دل شاد بروی دلستان خضرستجان زنده بلعل در فشان خضرست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۰

زلف تو که سرگشته بکردار منستآشفته تر از حال من و کار منست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۱

رفتی و شکیب از دل عشاق برفتنقش هنر از صفحه آفاق برفت

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۲

هر حادثه یی که آمد از نرم و درشتاز ابن یمین ندید در معرکه پشت

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۳

یک غم نبود کز تو نصیب ما نیستوز حسن خودت بحال ما پروا نیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۷۱

دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ استز عشق تا به صبوری هزار فرسنگ است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۴

عشاق ترا امید بهر وزی نیستجز درد دل از حسن رخت روزی نیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۵

نیلوفر تر بر سر آبت چه خوشستیعنی رخ و زلف پر بتابت چه خوشست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۶

گل کز زرسا و خرده یی چند اندوختدر ملک چمن بخسروی رخ افروخت

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۷

روی تو و ماه آسمان هر دو یکیستقد تو و سرو بوستان هر دو یکیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۸

عشق لب و دندان چو لعل و گهرتکر دست مرا معتکف خاک درت

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۶۹

گر کار تو نیکست بتدبیر تو نیستور نیز بدست هم بتقصیر تو نیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۷۰

چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورستداند همه کس که این ازان بس دورست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۷۱

لعلت صدفی پر گهر مخزونستزلفین تو زنجیر دل محزونست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۷۲

در باغ جمالت ای بت عشوه پرستسیب ز نخ ساده و شفتالو هست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۷۳

جانا لب میگون تو روح ما نیستدارم نظری با تو ولی تنها نیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۷۲

پای سرو بوستانی در گل استسرو ما را پای معنی در دل است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۷۴

راحت ز طبیعت جهان مهجورستره سوی مراد عاقلان بس دورست