گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۰

هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون می رودکس نمی داند که از آشفتگی چون می رود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۱

از صحبت ما درد کشان بازنخیزدصد شیشه دل بشکند آواز نخیزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۲

خوشباس که روزی گل امید برآیدروشن شود این ظلمت و خورشید برآید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۳

فراخ دستی گل داد عیش و مستی دادشکست کار دل غنچه تنگدستی داد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۴

کی بود عاشق کسی کز سوختن غمگین بودعاشق آن باشد که چون پروانه در آتش رود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۵

هرکه چون صورت چین دیده بروی تو گشادچشم دیگر ز تماشای تو بر هم ننهاد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۶

آه گر می ز غمت عاشق غمناک نزدکه ز سوزش دگری جامه بتن چاک نزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۷

هرکس که چشم مست تو نظاره می کندمژگان به صد سنان جگرش پاره می کند

سعدی شیرازی

بخش ۱۳ - حکایت

یکی سلطنت ران صاحب شکوهفرو خواست رفت آفتابش به کوه

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۸

گرفتم آنکه بشکل تو دیگری باشدکجا بشیوه ناز تو دلبری باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۹۹

عالم از سیل فنا گرچه خطرها داردهرکه در عالم مستی است چه پروا دارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۰

شوخی که خون من چو می ناب می خوردشاخ گلی است کز دل من آب می خورد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۱

روز ازل که جز رقم کفر و دین نبودمارا بغیر حرف وفا بر جبین نبود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۲

چو دل بوصل نهم جور یار نگذاردچو یار رحم کند روزگار نگذارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۳

چو گلت شکفت از می عرق از کناره سرزدز مهت شفق برآمد ز شفق ستاره سرزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۴

ای همنفسان دست ز ما باز گذاریدکار دل ما را بخدا باز گذارید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۵

سگ آن طیب انفاسم که رشک مشک چین باشدنسیمی کز چنان گلزار خیزد اینچنین باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۶

دل شکسته ما گنجی از وفا داردبخر شکسته ما را که سودها دارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۷

هر کدورت که نصیب من دلخسته شودچون بمیخانه روم پاک ز دل شسته شود

سعدی شیرازی

بخش ۱۴ - گفتار در صبر بر ناتوانی به امید بهی

کمال است در نفس مرد کریمگرش زر نباشد چه نقصان و بیم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۸

داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگردتاچه صاحب دیده یی باشد که در دل بنگرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۰۹

تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کندلاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۰

آن تقوی ام که از همه کس احتراز بودتقوی نبود مایه صد کبر و ناز بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۱۱

چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهدبسعی خود چه توان کرد اگر خدا ندهد