گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۹

باد نوروز آمد و آورد بوی یاسمینبهر رقص آمد برون دست چنار از آستین

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۰

از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آهطوفان آب و آتش ماهی گرفت و ماه

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۸۷

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آیدو گر صد نامه بنویسم حکایت بیش از آن آید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۱

باز این منم گذاشته در کوی یار پایبر اختیار خود زده بی اختیار پای

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۲

زبس که یافت دلم لذت گرفتاریبه دام افتد اگر صد رهش برون آری

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۳

زهی نگاه تو سرگرم مردم آزاریمنم ز چشم تو در عین گرم بازاری

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۴

دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستیهرکه چشمش ابر باشد دامنش دریاستی

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۵

من آن چه می کشم از جور چرخ میناییگمان مبر که بود چرخ را توانایی

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱

چشم ترم به آب رسانیده آب راحاجت نشد به رفتن دریا سحاب را

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲

محنتی هر ساعت از تو پیش می آید مراپیش محنت های بیش از بیش می آید مرا

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳

مخواه از دوستان ای دوست عذر کم نگاهی راکه هم چشم تو خواهد کرد آخر عذرخواهی را

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴

از آن در سینه دارم دل که باشد درد و داغ آنجانه زان دارم که باشد شادمانی و فراغ آنجا

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۸۸

که برگذشت که بوی عبیر می آیدکه می رود که چنین دل پذیر می آید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵

ز گریه منع مکن دیده پر آب مراکه برطرف کنی از کشتن اضطراب مرا

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۶

بهر قتلم یک نفس بس نرگس جانانه راشعله ای کافی بود بال و پر پروانه را

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۷

چون گرم گریه کردم چشم گهرفشان راانداختم به ساحل چون موج آسمان را

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۸

سوختم ترسم که رویش دیده باشد بی نقابزآن که می بینم که تابی هست اندر آفتاب

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۹

مرا کناره ی جویی و یک سبوی شرابهزار بار زجنت به است و بوی شراب

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۰

عشق گل گر آشکارا کرد بلبل باک نیستعاشقی ترسد ز رسوایی که عشقش پاک نیست

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱

بی گل روی تو بر ما جام صهبا آتش استدر نظر آب است اما در سویدا آتش است

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲

تار زلفت گر چو بخت تار با ما یار نیستیک گره کمتر به دور افکن دلم دشوار نیست

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۳

منت ایزد را که سودای توام از سر نرفترفت جان اما غمت از جان غم پرور نرفت

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۴

ز یار شکوه عاشق به کفر نزدیک استبدی که صاحب روی نکو کند نیک است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۸۹

آن نه عشق است که از دل به دهان می آیدوان نه عاشق که ز معشوق به جان می آید