گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۵

گرنه دلجویی نمودی قامت دلجوی دوستاز خجالت سرفکندی پیش ماه روی دوست

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۶

نسبتی محراب ابرو را به هر محراب نیستآن چه در دل و آنچه در گل جا کند یک باب نیست

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۷

لب ز کوثر تر نمی سازیم ما تا آتش استدرد ما آتش پرستان را مداوا آتش است

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۸

ز ضعف تن مژه ام را به هم رسیدن نیستنبستن مژه از مرده بهر دیدن نیست

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۹

یار شادان رفت و با خود جان ناشادم نبردجان رفیقش کردم و چندانکه جان دادم نبرد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۰

مطلب هرکس که بینی مالی و جاهی بودترک مال و مطلب دنیا مرا شاهی بود

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۱

اگر خاک سر کویش که بر خونم شرف داردصبا دارد دریغ از دیده ام حق بر طرف دارد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۲

مرا لب های آتشناک آن جانانه می سوزدکه گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه می سوزد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۳

تابم به تن از طره پیچان تو افتادچاکم به دل از چاک گریبان تو افتاد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۴

نمی خواهم کسی با نازنین من سخن گویداگرچه قاصد من باشد و پیغام من گوید

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۹۰

تو را سری ست که با ما فرو نمی آیدمرا دلی که صبوری از او نمی آید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۵

چو از کنار من آن غمگسار برخیزدغمی به قصد من از هر کنار برخیزد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۶

دل به چین زلف بندم چین ابرو چون بپایدزآن که چیزی کان نپاید دل به او بستن نشاید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۷

دوزم شکاف سینه چو دل جلوه گاه کردخود هم به روز رشک نیارم نگاه کرد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۸

در سینه ای که عشق درآمد هوس نمانددر وادی یی که آتشی افتاد خس نماند

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۹

به افسون بخت من چین از جبین یار نگشایدبلی از هر نسیمی گل درین گلزار نگشاید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۰

دیوار و در آلوده به خون جگرم کردهجران تو شرمنده دیوار و درم کرد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۱

دردا که یار بر سر لطف نهان نماندنامهربان دو روز به ما مهربان نماند

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۲

هرگز دل شکسته ما شادمان نبودجور تو بود اگر ستم آسمان نبود

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۳

جان سپردیم و اسیریم درین دام هنوزسر نهادیم و ندانیم سرانجام هنوز

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۴

از صبوری لاف زد خون دل ناشاد ریزخار در آرامگاه صبر بی بنیاد ریز

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۹۱

آنک از جنت فردوس یکی می آیداختری می گذرد یا ملکی می آید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۵

بحمدالله که در قتلم تعلل کرد گیسویشبه خون من نشد آلوده دیوار و در کویش

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۶

به پیش آتش آهم زبانه آتشچنان بود که ز آتش زبانه آتش