گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۷

هرچند شمع مجلسی ای دل خموش باشسر بر سر زبان نگذاری به هوش باش

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۸

اگر سوسن صفت بودی زبانی در دهان گلکسی نشنیدی الا وصف رویش از زبان گل

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۹

ز مژگان پر برآوردست و سویش می پرد چشممدلی دارم نثار خاک راهش می برد چشمم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۰

یاد آن روزی که یاری چون تو در برداشتمدر نظر خورشید و در کف مشک و عنبر داشتم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۱

ما پای در گل از دل دیوانه خودیمما غرق خون ز چشم سیه خانه خودیم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۲

باورم آید اگر گوید جفا کمتر کنمساده لوحم هرچه میگویند من باور کنم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۳

بر سر کوی تو روزی چند جا می خواستیماز فلک یک حاجت خود را روا می خواستیم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۴

زهر چشم تندخویی کو که دل پرخون کنمکامرانی بعد ازین بی منت گردون کنم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۹۲

شیرین دهان آن بت عیار بنگریددر در میان لعل شکربار بنگرید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۵

مژده باد ای دل که باز آن شمع را پروانه امکز نگاه آشنایش از خرد بیگانه ام

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۶

سرو من آمد به باغ ای سرو سربازی مکنپیش سرو قامتش دیگر سرافرازی مکن

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۷

یا رضای دوست باید یا رضای خویشتنآشنای او نباید آشنای خویشتن

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۸

مرا بیگانه ای بیگانه میگرداند از یارانبرای بی وفایی می کنم ترک وفاداران

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۹

دگر بر گریه قادر نیست چشم اشکبار منکسی کو تا بگرید بر من و بر روزگار من

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۰

من گرفتم آفتاب از چارسو آید برونروزکی گردد شب ماگرنه او آید برون

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۱

گرچه در آینه ممکن نبود جان دیدنصورت جان ز چه در روی تو نتوان دیدن

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۲

خرم آن ساعت که نوسازد دلم پیمان توعالمی حیران من باشند و من حیران تو

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۳

بنشست دلم عمری چون گرد به راه اوبرخاست به ناکامی می ترسم از آه او

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۴

تا به گلشن رفته ای بلبل به فریاد آمدهکآن که گل را بی وفایی می دهد یاد آمده

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۹۳

آفتاباست آن پری رخ یا ملایک یا بشر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۵

تا کی کنی آزار من زار شکستهآزردگی ای هست در آزار شکسته

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۶

خوشا روزی که یادی از من آواره می کردینبودی عاشق و بیچاره ای را چاره می کردی

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۷

گفتگویت می دهد یاد از عتاب تازه اییار گویا دیده بهرم باز خواب تازه ای

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۵۸

می خورم می از برای گریه مستانه ایورنه از مستی چه حظ دارد چو من دیوانه ای