گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۹

جفا کن تا توانی برق من خرمن نمی سوزدبرین آتش که دامن می زنی دامن نمی سوزد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۰

کس چرا در قتل چون من بی کسی حیران بودکشتن چون من کسی بر چون تویی آسان بود

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۱

مرا دلی ست که هرگز ندیدم او را شاددلی سیاه تر از بخت اهل استعداد

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۲

کجا قاصد برم با نامه آن دلستان آیدبه بخت من صبا بی بوی گل از گلستان آید

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۳

بخت تارم سایه ای گر بر شب تار افکندتا قیامت خور نقاب شب ز رخسار افکند

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۴

دلارامی که باکن رام بود از من رمید آخرنمی دانم که آن بیهوده رنج از من چه دید آخر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۵

ناصحا از عشق منع مکن بار دگرمنع من کم کن که من کم کرده ام کار دگر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۶

زان نبینم چشم خود کز گریه پرشد دامنشهرکه تر شد دامنش دیگر نمی بینم منش

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۷

از تو ممنونم اگر از مژه خون می ریزمگر غمت نبود خون این همه چون می ریزم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۰۱

هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگرکه من از دست تو فردا بروم جای دگر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۸

چه سود ای باغبان از رخصت سیر گلستانمکه گل ناچیده همچون گل زدستم رفت دامانم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۲۹

نشنیده ام مشکی چو آن زلف و نه جایی دیده امدر چین شنیدم مشک را در مشک چین نشنیده ام

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۰

خوشم که جا به سر کوی دلستان دارمره ار به بزم ندارم بر آستان دارم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۱

گهی از داغ لذت گه زچاک پیرهن دزدمبیا و رشک را بنگر که درد از خویشتن دزدم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۲

چاره داغ گرفتم که به مرهم سازمغم دل را چه کنم دل به چه خرم سازم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۳

دلیرم کرد در سودای عشقش ترک جان کردنکه بی سرمایه فارغ باشد از قید زیان کردن

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۴

سوخت محرومی دیدار چنان پیکر منکه زهم ریزد اگر دل طپد اندر بر من

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۵

نگذرد روزی که از اشک جهان پیمای مننگذرد صد نیزه بالا آب از بالای من

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۶

عقل می گوید بحرف عشق ترک دیدن مکنعشق میگوید که حرف عقل را تمکین مکن

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۷

تا به کی پنهان زما ای آب حیوان زیستنگرچه رسم آب حیوان است پنهان زیستن

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۰۲

به فلک می رسد از روی چو خورشید تو نورقل هو الله احد چشم بد از روی تو دور

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۸

لب زخون ترکرده ام تلخ ست می در کام منکو حریفی تا کند خون جگر در جام من

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۳۹

باز ای دل تازه در کوی بتی جا کرده ایآن چه عمری خواستی امروز پیدا کرده ای

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۴۰

زین نمی رنجم که بازم از مقابل رفته ایبرده اند از کف دلت را از پی دل رفته ای