گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۰۹

حسن تو بچشم ما نگنجدآن نور به هیچ جا نگنجد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۰

به مجلسی که تویی می دگر نمی گنجدچه جای می که گلاب و شکر نمی گنجد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۱

آمد بهار و دل بمی و جام تازه شدمهرم بساقیان گلندام تازه شد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۲

آن رهروان که رو به در دل نهاده اندبی رنج راه رخت به منزل نهاده اند

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۳

جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجدچنان شدم که بدل ماجرا نمی گنجد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۴

با چون منی چرا می چون ارغوان خورندبگذار تا به کوی تو خونم سگان خورند

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۵

نظاره ی روی تو بسی خانه سیه کردآتش کند این کار که آن روی چو مه کرد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۴۵

گرم بازآمدی محبوب سیم اندام سنگین دلگل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گل

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۶

عشق آمد و هوای صف طاعتم نماندپرهیز ای فرشته که آن عصمتم نماند

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۷

دوشم چراغ دیده به صد نور و تاب بوددر سر شراب و در نظرم آفتاب بود

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۸

منم که دوست مرادم ز تلخ و شور دهدمدام باده و نقلم بدست زور دهد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۱۹

ستمگران غم اهل نظر نمی دانندجراحت دل و داغ جگر نمی دانند

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۰

آنان که به اخلاص کلام تو نویسنددر اول دفتر همه نام تو نویسند

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۱

ز گلگشت آمدی بنشین که مشک چین فرو ریزدمیان بگشا که از هر سو گل نسرین فرو ریزد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۲

کیم من تا کس از مرکب برای من فرود آیدمرا تشریف بس گردی که از دامن فرود آید

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۳

گلرخان بر سر خاکم چمنی ساخته اندچمنی بر سر خونین کفنی ساخته اند

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۴

سحر فغان من آن مه ز طرف بام شنیدشکایتی که ازو داشتم تمام شنید

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۵

سرشک لعل من حاصل گل آزار می آردگهر می ریزم و سنگ ملامت بار می آرد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۴۶

مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبلکه احتمال ندارم ز دوستان ورقی گل

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۶

کنون که باد خزان فرش لعل فام کشیدخوش آنکه در صف مستان نشست و جام کشید

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۷

تا چند طلب باشد و مطلوب نباشدخون گریم و نظاره ی محبوب نباشد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۸

دود از دل من باده ی گلرنگ برآوردزین خرقه ی تر آینه ام زنگ برآورد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۲۹

به این جادو و شانم تا سر پیوند خواهد بودبه زنجیر محبت گردنم در بند خواهد بود

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۰

ساقی چه بود باده و زین آب چه خیزدمن تشنه ی عشقم ز می ناب چه خیزد