گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۲

تا بکی خندیدن و دل گرمی افزودن چو شمعآب دندان گشتن و آتش زبان بودن چو شمع

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۳

میگدازم دیده تا یکروزه موجودم چو شمعمی رسد بر اوج گردون هر نفس دودم چو شمع

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۴

مرا که تیره شد از کثرت گناه چراغچه سود آنکه درآرم بپیشگاه چراغ

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۵

ای فتنه ی جمالت روی چو ماه یوسفنیرنگ ساز خالت چشم سیاه یوسف

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۰

شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلامروی تو دیدن به صبح روز نماید تمام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۶

خرم شبی که گردد معشوق یار عاشقمست آید و گذارد سر در کنار عاشق

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۷

جانم افگارست و تن بیمار و دل خون از فراقهر نفس دردیست بر درد من افزون از فراق

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۸

یارم اگر به مهر کشد یا به کین چه باکمن کشته ملامت و دردم ازین چه باک

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۹

تا کی روم ز کوی تو غمگین و دردناکدر دیده آب گشته و بر رخ نشسته خاک

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۰

دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمکبستان که کس ندیده کبابی بدین نمک

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۱

محروم باد چشم من از گلشن وصالگر بگذرد بهار و گلم بیتو در خیال

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۲

سروت که لاله رنگ شد از باده ی زلالطوفان آتشست عیان در قبای آل

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۳

ای فروغ جوهر حسنت برون از خط و خالمعنیی داری که نتوان صورتش بستن خیال

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۴

خوبان دل غمناک ندانند چه حاصلدرد جگر چاک ندانند چه حاصل

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۵

دلم صد پاره و نقش تو در هر پاره ای دارمز چاک سینه در هر پاره ای نظاره ای دارم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۱

ماه چنین کس ندید خوش سخن و کش خرامماه مبارک طلوع سرو قیامت قیام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۶

عشقم بلای جان شد آن لعل آتشین همتلخست باده بر من نیشست انگبین هم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۷

پروانه یی که رنجد از درد و داغ مردمباید که پر نگردد گرد چراغ مردم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۸

چند گردیم درین دیر کهن پیر شدیمآنقدر بیهده گشتیم که دلگیر شدیم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۹

زبان در ذکر و در دل نقش زلف یار می بندممسلمانی اگر اینست من زنار می بندم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۰

شود در گلشنم دل چاک و در مجلس جگر خون همفغان از اختر بد حال و از بخت دگرگون هم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۱

ز رشک همدمانش بس که جوشد هر نفس خونمبرند از انجمن هرشب چو شمع کشته بیرونم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۲

از کوی تو چون باد بر آشفتم و رفتمگردی ز دل مدعیان رفتم و رفتم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۳

خوش آن حالت که در روی گلی نظاره می کردمزبویش می شدم مست و گریبان پاره می کردم