گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

ترکیب بند در مدح رستم بیگ بن مقصود بیگ آق قوینلو

آراست روزگار به آیین داد تختدولت به بارگاه سعادت نهاد تخت

بابافغانی شیرازی

در منقبت حضرت امام حسین و ائمه اطهار علیهم السلام

روز قیامتست صباح عشور توای تا صباح روز قیامت ظهور تو

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۸۴

نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرمبرفت در همه عالم به بی دلی خبرم

بابافغانی شیرازی

ترکیب بند در رثاء سلطان یعقوب

چه شد یا رب که خورشید درخشان بر نمی آیدقیامت شد مگر کان ماه تابان بر نمی آید

بابافغانی شیرازی

ترجیع بند

ای زغیب الغیوب کرده نزولبسراپرده ی نفوس و عقول

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۱ - فغانی فی المثل در عالم خاک

فغانی فی المثل در عالم خاکاگر نان را نمی یابی وگر آب

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲ - ای آنکه فلک طاق حریم حرمت را

ای آنکه فلک طاق حریم حرمت رااز قدر و شرف کعبه ی ارباب صفا گفت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳ - حال من و عدو مثل آتشست و نی

حال من و عدو مثل آتشست و نیاز تیزیش نترسم اگر نیش می شود

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴ - ای من غلام همت مردی که بی سخن

ای من غلام همت مردی که بی سخنبا شاعرش سخاوت و لطف پیاپیست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵ - شرم دار از چشم مردم چند سازی ای فلک

شرم دار از چشم مردم چند سازی ای فلکآبروی دردمندان را روان چون آب جوی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۶ - دوش بگرفت محتسب مستم

دوش بگرفت محتسب مستمهمره او پی قصاص شدم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۷ - بندهٔ همت او باش فغانی که ز جود

بنده همت او باش فغانی که ز جودهرچه گوید همه را بخشد و منت ننهد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۸۵

یک امشبی که در آغوش شاهد شکرمگرم چو عود بر آتش نهند غم نخورم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸ - صاحب کرمی که مرگ زر دید

صاحب کرمی که مرگ زر دیدبر اوج بقا بسی نکو رفت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹ - شاه عالم پناه اسماعیل

شاه عالم پناه اسماعیلکه جهان ملک اوست یک قلمه

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۱

تا از صفت وجود فانی نشویباقی بجمال جاودانی نشوی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۲

تا چند بنفس خویش بیداد کنیمخود را بزوال عقل دلشاد کنیم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳

تا هستی ما فنای مطلق نشودجان را صفت بقا محقق نشود

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴

در لوح عدم نهان بود نقش وجودچینی حبشی هر آنچه در امکان بود

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵

من کیستم آتش بدل افروخته ییوز شعله ی عشق آتش اندوخته یی

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۶

روزیکه فلک بکشت ما داس نهدنامرد چو مرده تن بکرباس نهد

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۷

آنم که نه آب در دلم جسته نه تابوز باده فتاده مست بر خاک خراب

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۸۶

شب دراز به امید صبح بیدارممگر که بوی تو آرد نسیم اسحارم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸

ای با همه در میان وادی با همه یاروی چون گل و می مدام در دست و کنار