گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

امامی هروی

شمارهٔ ۶

کی فتنه ی نرگس تو در خواب شودچند از رخ تو زلف تو در تاب شود

امامی هروی

شمارهٔ ۷

شیرین دهنت چون صفت جان داردخود را سزد ار ز دیده پنهان دارد

امامی هروی

شمارهٔ ۸

هرگه که دل خسته در آن می کوشدکز ساغر چشمم می لعلت نوشد

امامی هروی

شمارهٔ ۹

ز آن پیش مرا که روح در پرده شودنشگفت گر از روح تو پرورده شود

امامی هروی

شمارهٔ ۱۰

نشناخته ای ای دل بیدانش و دردخاک از زر و سنگ از گهر و خار از ورد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۰۵

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشمنبود بر سر آتش میسرم که نجوشم

امامی هروی

شمارهٔ ۱۱

بی روی تو ای شیفته از روی تو خوردریا گردد کنارم از خون جگر

امامی هروی

شمارهٔ ۱۲

جانا می لعل ارغوانیت که داددو شینه شراب کامرانیت که داد

امامی هروی

شمارهٔ ۱۳

ای دل غم این جهان بیهوده مخوربیهوده نه ای غمان بیهوده مخور

امامی هروی

شمارهٔ ۱۴

ای زلف و رخت چو ظلمت و نور بهمیا همچو صبا و شب دیجور بهم

امامی هروی

شمارهٔ ۱۵

ای از پی دیدار تو ام در سر چشمبا مهر رخ تست مرا در خور چشم

امامی هروی

شمارهٔ ۱۶

ای برده خیال تو مرا خواب ز چشمهجران توام گشوده سیلاب ز چشم

امامی هروی

شمارهٔ ۱۷

آن ماه که پرورده ی مهر اویمدی گفت غزل مگو که من می گویم

امامی هروی

شمارهٔ ۱۸

در دور سپهر مهر ساقی ماییمسر مست مدام اشتیاقی ماییم

امامی هروی

شمارهٔ ۱۹

بی روی تو گرزآنکه نمی داشت دلمهم چشم وفا از تو همی داشت دلم

امامی هروی

شمارهٔ ۲۰

ای نه فلک از کلک تو در تحت رقوموی یافته از تو رونق احکام نجوم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۰۶

بار فراق دوستان بس که نشست بر دلممی روم و نمی رود ناقه به زیر محملم

امامی هروی

شمارهٔ ۲۱

ای دوست من از هیچ مشوش گردموز نیمه ی نیم ذره در خوش گردم

امامی هروی

شمارهٔ ۲۲

من داغ بلاها که ز دلبر دارمشک نیست که از جفاش دل بر دارم

امامی هروی

شمارهٔ ۲۳

ای رفته و برگزیده بر ما دگرانمن مستحق وصل توام یا دگران

امامی هروی

شمارهٔ ۲۴

ای از گل دولت تو شاهی بوییاز بند جهان برغم هر بد گویی

امامی هروی

شمارهٔ ۲۵

ایدل ز پی سایه خود چند رویبا نور چرا بسایه ها در گروی

امامی هروی

شمارهٔ ۲۶

ای فیض صحاب کرمت آواریآب رخ ملک و سایه ی دا داری

امامی هروی

شمارهٔ ۲۷

گر داشتمی بقدر همت دستیدستم چو بدامن عرض پیوستی