گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۳ - الرّضا و التّسلیم

ای دل نه همه ساله شکر باید خوردبسیار شکر که برحذر باید خورد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۴ - الرّضا و التّسلیم

چون از خم تست می چه صافی و چه درداز تو چه بزرگ تحفه ای جان و چه خرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۵ - الرّضا و التّسلیم

ای گشته به اسباب غمت جانم شاداز درد تو هرگز دل من سور مباد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۶ - الرّضا و التّسلیم

چون کار زاندازه نخواهد افزودآن به که به هرچه هست باشی خشنود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۲۳

ز دستم بر نمی خیزد که یک دم بی تو بنشینمبه جز رویت نمی خواهم که روی هیچ کس بینم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۷ - الرّضا و التّسلیم

با قوت پیل مور می باید بودبا ملک دو کون عور می باید بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۸ - الرّضا و التّسلیم

ایام دلم گرچه به غم می گذردبر فرق سرم پای ستم می گذرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۹ - الرّضا و التّسلیم

تا من باشم زپیش رویت نشومفارغ نفسی ز گفت و گویت نشوم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۰ - الرّضا و التّسلیم

گر یار جفا کند پسندیده ماستخاک قدمش چو دیده در دیده ماست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیم

گر واقفی ای مرد به هر اسراریچندین چه خوری بیهده را تیماری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۲ - الرّضا و التّسلیم

در دیدن روی یار اگر چشم شویباید که زپای تا به سر چشم شوی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۳ - الرّضا و التّسلیم

تا برد به غارت غمت از من دل و دینبا هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۴ - الرّضا و التّسلیم

ای دل طلب یار به مشتاقی کنوز باده نیستی دمی ساقی کن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم

هر جان که شنیده است ندای غم توبر دوش دل افکند ردای غم تو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۶ - الرّضا و التّسلیم

تو زنده نیی مگر به جان غم اوشادی مطلب جز از نشان غم او

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۲۴

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینمکسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۷ - الرّضا و التّسلیم

من خاک تو در چشم خرد می آرمعذرت نه یکی نه ده که صد می آرم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۸ - الرّضا و التّسلیم

چون کار به جد و جهد ما برنایددلتنگ مشو که آنچنان می باید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶۹ - الرّضا و التّسلیم

در راه طلب عجب خطایی است بزرگتسلیم و رضا مهر گیایی است بزرگ

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۰ - الرّضا و التّسلیم

تا هست نشان گفت و گویی با توتسلیم نباشد سر مویی با تو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۱ - الرّضا و التّسلیم

تسلیم و رضا به زشت کیشان ندهندو اسرار خدا به دل پریشان ندهند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۲ - الرّضا و التّسلیم

با داده حق اگر تو راضی باشیاز همچو خودی کی متقاضی باشی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۳ - الرّضا و التّسلیم

آن کس که به بندگی قرارش باشدبا چون و چرای او چه کارش باشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۴ - الاسرار

در نقطه خویشتن مرا مشکلهاستهمچون سر و پای دایره ناپیداست