گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۲

خوبان اگرچه در پی دلهای خسته اندبندی به پای مرغ دل کس نبسته اند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۳

روزی که قدسیان گل آدم سرشته اندجان مرا و مهر تو باهم سرشته اند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۴

مرا بکوی تو شوق از در نیاز آوردبیا که شوق تو ما را ز کعبه باز آورد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۵

سرو قدان که دل از عاشق محتاج برندیوسف از چاه برآرند و بمعراج برند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۶

نفی خوبان کردم از خاطر که بار خاطرندتا زخود غایب شدم دیدم که در دل حاضرند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۷

بکوی دوست که از ما پیام خواهد بردسلام ما که بدار السلام خواهد برد

سعدی شیرازی

بخش ۲۴ - حکایت

شبی دعوتی بود در کوی منز هر جنس مردم در او انجمن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۸

جایی که فلک پیش بتان پشت دوتا کردمحراب نشین پشت بدیوار چرا کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۵۹

به مهر او اثرم جز دریغ و درد نماندبباد رفت غبارم چنانکه گرد نماند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۰

در جان و دل بیک نگه آن شوخ راه کردآنشوخ هرچه کرد هم از یک نگاه کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۱

رخ تو داغ کهن تازه از ملاحت کردملاحت تو مرا تازه صد جراحت کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۲

سبز لیلی وش من آنکه مرا مجنون کردنمک او جگر ریش مرا پر خون کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۳

دی که آن کان نمک خنده بر این مجنون کردمن چه گویم که چه با این جگر پرخون کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۴

عاشقان گردم گرم از دل غمناک زنندگلرخان غنچه صفت جامه بتن چاک زنند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۵

پیش اغیار آن پریرخ تا دو سنبل شانه کردهردو عالم را پریشان بر دل دیوانه کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۶

ایمرغ آزاد از قفس پر بر دل افکاران مخندشکرانه کز غم فارغی بر ما گرفتاران مخند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۷

یاران همه مست و خبر از خویش ندارندپروای خمار من درویش ندارند

سعدی شیرازی

بخش ۲۵ - گفتار اندر پرهیز کردن از صحبت احداث

خرابت کند شاهد خانه کنبرو خانه آباد گردان به زن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۸

خوبان سمن چهره ستم خوی نباشندشیرین دهنان تلخ و ترش روی نباشند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۶۹

یک سخن گفت آن لب و جان شهیدان تازه کردمرده صد ساله را گفتار او جان تازه کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۷۰

دی نظر دیده بر آن نعل سم توسن کردصیقلی دید که آیینه جان روشن کرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۷۱

هیچم ز گریه قدر برین خاک کو نماندچندان گریستم که مرا آب رو نماند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۷۲

بر من خسته رقیبان چو گذر می آرندمی طپد دل که از آن مه چه خبر می آرند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۷۳

داغت خبر ز سوز من دل فکار کردآخر شرار آتش ما در تو کار کرد